MICEOLEPIDOPTEKA VAN NOORDAZIB. 197 



der kwart-elliptische achtervlcugels en eindelijk ook het kleine in- 

 druksel aan de basis van ader ib derzelfde vleugels (^door eene 

 korte , wortelwaartsche vorking dier ader veroorzaakt) , doen ons 

 wi-cldra zien dal wij met eene Tortricine te doen hebben en wel, 

 uithoofde van den onbehaarden binnenrand van de middencel der 

 achtcrvleugels en de zeer na ])ij den staarthoek van de middencel 

 ontspringende, naar beneden gerigte ader 2 der voorvleugels, met 

 eene soort van het genus Conchjlis en niet, gelijk men ook zou 

 kunnen meenen, met eene SciapJiila uit de verwantschap van 

 Osseana of l.ongana. Ader 7 der voorvleugels loopt onder de vleu- 

 gelpunt uit, 3 en 4 der achtervleugels ontspringen bij de mannen 

 ongesteeld uit één punt (bij het % zijn zij kort gesteeld) en 5 komt 

 even boven den staarthoek uit den achterrand der middencel. 

 Onder de mij bekende soorten van het genus ConchyÜs weet ik er 

 intusschen geene , waarmede Fucaiava verward zou kunnen worden. 



Palpen iets hangende, tweemaal zoo lang als de kop; lid 2 is 

 in het midden zoo breed als de oogen. Hunne kleur is bleekgeel, 

 buitenw-aarts okerbruin. Kop bleekgeel. Sprieten okerbruin , bij den 

 $ fijn bewinperd. Thorax bleekgeel; een kort, dik haarbosje aan 

 het eind bovenaan okerbruin. Voorvleugels lang en smal; in het 

 midden bedraagt de breedte slechts een derde der lengte en zij 

 zijn tot twee derden slechts weinig verbreed, van daar af sterker. 

 De voorrand is vlak , op twee derden iets ingedrukt , de vleugelpunt 

 duidelijk doch stomp , de achterrand is zoo lang als de helft van 

 den voorrand, schuin, tot ader 4 vlak en dan, om den staarthoek, 

 afgerond; de franje naar onderen iets verlengd. De voorvleugels 

 zijn dus ongeveer gevormd zoo als bij Conch. eloufjana^ franclUana 

 en , zooals gewoonlijk , op twee derden iets geknikt. 



Grondkleur der voorvleugels bleek ledergeel , bij het 5 bleeker 

 dan bij den $ en vrij zuiver, bij de andere sexe tot twee derden 

 door een grauwachtig waas eenigszins verduisterd, vooral bij den 

 groolsten en gaafsten der beide mannen. Verder is het aderbeloop 

 roestbruin beschubd , tot twee derden bleeker , grauwer en iets 

 vervloeid, op het laatste derde zeer fijn en scherp. Franjelijn scherp, 

 donker roestbruin. Van de gewone Tortricinen-teekening is niets te 



