MICROLEPIDOPTEEA VAN NOORD-AZIE. 215 



het 5 vervloeide, afgebrokene, gegolfde dwarslijntjes. Eene ongeveer 

 1 mm. breede, niet scherpe maar toch duidelijke, tweede lichte 

 streep begrenst den middenband buitenwaarts, en loopt van drie 

 vijfden des voon-ands naar don staarthoek. Deze streep is bij de 

 mannen vuil grijswit, met geelbruine vlekjes en afgebrokene, pot- 

 loodkleurig glanzige grijze dwarslijntjes. Bij het î is zij aan den 

 voorrand en staarthoek geelwit , in het midden bijna geheel potlood- 

 kleurig, bovenaan overigens bij beide sexen met zwarte streepjes 

 geteekend. Puntvierde van den vleugel geelbruin , bij het $ donker- 

 der, met zwartbruine stippen; het vertoont sporen van lood- 

 kleurige dwarslijntjes en heeft aan den voorrand, waar het iets 

 donkei'der is , drie paren scherpe , geelwitte haakjes. "Van het schild 

 ziet men slechts eene flaauwe aanduiding onder aan de tweede lichte 

 streep. Franje aan den staarthoek geheel roomwit, verder met 

 bruine wortelhelft, terwijl de buitenhelft aan de vleugelpunt en 

 van ader 3 — 5 donkergrijs is, daartusschen roomwit met twee 

 zulke vlekjes op de bruine wortelhelft. 



Achtervleugels bij de mannen donkergrijs, bij het J bijna zwart. 

 Over den wortel hunner grijsachtig witte franje loopt eene donker- 

 grijze lijn. De onderzijde is bij het $ zwartgrijs, bij den <? op de 

 voorvleugels donkergrijs, op de achtervleugels vuil grijswit met grijs 

 gewolkte voorrandshelft. Bij beide sexen is de voorrand der voor- 

 vleugels geelwit gevlekt, de franje als boven. Achterlijf donkergrijs, 

 de staartpluim bruingeel, de buik grijswit gemengd. Pooten don- 

 kergrijs, buitenwaarts grijswit gemengd, de tarsen geelwit geringd. 



Christoph's beschrijving is niet zeer uitvoerig. Hij merkt op dat 

 Expressana aan Tßucjiana {Scutuland) verwant is. Dit is juist, maar beide 

 soorten worden wel het eerst door den vleugelvorm onderscheiden. 



Eiland Askold. 



20. Grapholitha (Paedisca) subcorticana nov. sp. — 

 PI. 13 fig. 2 en 2a. 



Vier vrij goede exemplaren (3 mannen en 1 wijfje) van 13 — 15 

 nim, vlugt. 



