216 MICROLEPIDOPTERA VAN FOORD-AZIE. 



Eene aan de welbekende Graph. {Paed.) corticana Hübn. na 

 verwante soort, die daarmede in het aderstelsel, den bouw der 

 palpen en het ontbreken van den voorrandsomslag bij den $ , geheel 

 overeenkomt. De vorm der voorvleugels is echter eenigszins anders , 

 want de achterrand is steiler en vlakker , en daardoor ook de staart- 

 hoek, hoewel zeer stomp, veel duidelijker. Verder is de lichte 

 binnenrandsvlek der voorvleugels meer driekant dan schuin-ruit- 

 vormig, zooals bij Corticana, en niet scherp begrensd, terwijl eindelijk 

 schedel en thorax-rug eenkleurig met de schouderdeksels zijn en 

 niet iets lichter, zooals bij de genoemde soort, waar zij gewoonlijk 

 eene lichtgrijze kleur hebben, terwijl de schouderdeksels steeds eene 

 olijfgroene bezitten. 



Palpen anderhalfmaal zoo lang als de kop, iets hangend; lid 2 

 naar voren verbreed, 3 klein maar duidelijk. De beschubbing van 

 lid 2 is grof, maar niet ruig, en het is buitenwaarts olijfgroen met 

 zwart; lid 3 donkergrijs. Aangezigt lichtgrijs. Schedel en thorax 

 olijfgroen. De draadvormige , bij den S' dikkere, bijna naakte sprie- 

 ten donker bruingrijs, fijn donker geringd. 



Voorvleugels naar achteren eenigszins verbreed, de voorrand 

 gelijkmatig gebogen^ de punt stomp-regthoekig , de achterrand tot 

 ader 3 vlak en regtstandig, tegen den staarthoek afgerond, overi- 

 gens zoo lang als de halve binnenrand, iets korter dan de helft 

 van den voorrand. Bij alle exemplaren is de grondkleur niet even- 

 eens, zij is bij drie eer iets olijf kleurig mosgroen, langs den voorrand 

 witachtig en verder met eenig grijs gemengd, bij het vierde een 

 vrij zuiver wit , terwijl de teekening , die bij allen overigens juist 

 eveneens is aangelegd, eene zwarte kleur heeft, maar bij het witte 

 voorwerp meer uitkomt dan bij de anderen. 



Wortelveld in het midden scherp franjewaarts gebroken , met de 

 spits tot twee vijfden der vleugellengte komende , de bovenrand iets 

 langer en schuiner dan de onderrand; het is met zwarte dwars- 

 schrapjes bedekt , die den grond laten doorschijnen, in cel ia geheel 

 zwart, terwijl de mede zwarte achterrand van den voorrand tot 

 een derde streepvormig dik is en dan min of meer afgebroken, 

 meer vervloeid. Middenband, van twee vijfden des voorrands naar 



