222 MICKOLEPIDOPTEEA VAN NOOBD-AZIE. 



ader 5 der achtervleiigels , gevoegd bij den behaarden binnenrand 

 van de middencel, duiden aan, nog zekerder dan de teekening der 

 voorvleugels, dat deze nieuwe soort tot de afdeeling GrapJioUtha 

 van het eveneens genaamde, omvangrijke genus behoort. In die 

 afdeeling doet zij zich, door de lange lichte binnenrandsvlek der 

 voorvleugels en de donkere plek in hunnen staarthoek, kennen 

 als eene verwante van Ferlepidana Haw. en Fïmana Snell. , waar- 

 van zij zich echter door veel aanzienlijker grootte, het ongekromde 

 bovengedeelte der lichte binnenrandsvlek en de bij lelde sexen, 

 donker gekleurde, alleen aan den wortel vuilwitte achter vleugels 

 duidelijk onderscheidt. Scintillana Christ. Bull, de Mose. 1881 p. 

 184 is blijkbaar mede na verwant, doch de afzetting van het schild 

 is bij Lepidulana niet rood goud en de franjelijn bij Scintillana, 

 naar de beschrijving oordeelende, niet driemaal wit doorsneden. 



Palpen smal, gebogen, glad beschubd, met duidelijk eindlid, 

 giijsachtig wit, buitenwaarts over het midden met eene grijze 

 streep. Sprieten geheel draadvormig, naakt, bij den <? dikker, 

 donkergrijs, met fijn licht gerande ringen. Kop op het aangezigt 

 lichtgrijs, naar achteren opdonkerend. Thorax donkergrijs, vrij 

 zuiver. Voorvleugels naar achteren eenigszins verbreed , de voorrand 

 vrij duidelijk gebogen, de achterrand half zoo lang als de voorrand, 

 zeer weinig schuin, onder de vleugelpunt ingetrokken, vervolgens 

 gebogen , met afgeronden staarthoek. Zij zijn glad beschubd. Hunne 

 kleur is aan den wortel , tot een vierde der vleugellengte , langs den 

 geheelen voorrand tot een vierde der breedte (tegen de vleugelpunt 

 smaller) en op eene smalle streep langs den achterrand, middelmatig 

 donker, vrij zuiver grijs. Het overige is zeer donker grauwbniin, 

 bij zwart af, doch niet scherp van het grijs gescheiden. Geen wor- 

 telveld. De op de snede onzuiver witte voorrand is van den wortel 

 af bezet met bijna zwarte streepjes, doch deze zijn tot een vierde 

 niet meer dan stippen; dan komen -4 paren zeer schuine, afwisse- 

 lend korte en lange, eindelijk 5 — 6 regtstandige , korte en dikke, 

 scherp geelwit gescheidene, waarvan donkerbruine en donker grijs- 

 blaauwe lijntjes in schuine rigting naar het bovenste derde der 

 franjelijn loopen, doch deze niet bereiken. In het bruine gedeelte 



