CATALOGUS DER IN NEDERL. VOORKOMENDE HEMIPTERA. 235 



andere groole mannen gemeen hebben, — niet allen op gelijke lijn 

 kunnen geplaatst worden, en zelfs dat er enkelen zijn, die bij 

 de meesten zeer ten achter staan. Immers in den tegenwoordigen 

 stand der wetenschap is het niet mogelijk voor iemand, welke 

 buitengewone talenten hij ook bezitte, alle takken der entomologie 

 gelijkelijk meester to zijn. Wie dat toch beproeft, ondervindt nood- 

 zakelijk de waarheid van het «qui trop embrasse, mal étreint». 

 Eenigermale is dit met Snellen van Vollenhoven het geval l)ij de 

 behandeling der inlandsche wantsen, die hij ter hand genomen 

 heeft, omdat niemand er zich over ontfermde. Oorspronkelijk be- 

 gonnen met in de Bouwstoffen eene lijst van deze te geven, 

 vervolgde hij deze opgave, die uit den aard der zaak hoogst on- 

 volledig was, niet, maar maakte later in ons Tijdschrift een 

 aanvang met de soorten, welke hem als inlandsch bekend waren, 

 af te beelden en te beschrijven. Toen deze arbeid voltooid was, 

 vereenigde hij die schetsen en gaf ze in 1878, met eenige geringe 

 wijzigingen , onder bovengenoemden titel uit. Is zijne bedoeling 

 met die uitgave geweest een standdaardwerk voor de Nederlandsche 

 wantsen te leveren, gelijk Douglas en Scott, Puton, Flor en 

 Reuter dit respectievelijk voor hun land gedaan hebben, dan 

 durf ik zeggen, dat dit doel in geenen deele is bereikt. 



Een niet gering gebrek van zijn werk is, dat de nieuwere 

 systematiek te zeer door hem verwaarloosd is. Hij volgde voor de 

 rangschikking Flor en de oudere schrijvers, die hun best deden 

 om het grootst aantal soorten in het kleinst getal geslachten op 

 te bergen. Toen men naderhand wel eenigszins tot het andere 

 uiterste oversloeg en talrijke nieuwe geslachten opgericht werden , 

 wilde V. Vollenhoven daar niets van weten •), maar bleef zijn 

 oud systeem gelrouw, ten minste in zijne geschriften; zy ne eigen 

 collectie is, merkwaardig genoeg, ingericht naar Puton's G/z^a/r^^^/w^', 

 wel een bewijs, dat hij zelf het lastige en onhoudbare van zijne 

 verdeeling inzag. 



Gevolg daarvan is dat alleen hierdoor reeds zijn werk hoogst 



1) Zie hemzelvea in de voorrede van zijne Ilemiptera etc. 



