25 



werp , dat volgens de uitstekende legboor of zaag , stellig vrou- 

 welijk was , had geene verdikte dijen ; het kwam daarom den 

 Spreker waarschijnlijk voor dat eenige naauw verwante species 

 allen blaauwzwarte mannetjes zouden hebben , en daaronder twee 

 of drie species bontgekleurde wijfjes, en eene soort wijfjes, vol- 

 komen gekleurd als het mannetje. De Heer Maitland meende 

 dat hier hetzelfde plaats plaats zou grijpen wat men bij som- 

 mige vlinderssoorten , met name bij Papilio Polytes en Pam- 

 mon ziet , dat namelijk het (ƒ constant eene kleur heeft en de 

 wijfjes in kleur verschillen. Spreker gaf de mogelijkheid daar- 

 van toe , doch veronderstelde dat het bij dezen Cimbex toch wel 

 niet het geval zou zijn en dat de eveneens gekleurde mannetjes , 

 wanneer men die uit verschillende larven had opgekweekt, wel 

 afwijkingen in vorm of punctuatie zouden opleveren. 



Ten derde bragt Spreker ter tafel een cocon van de gewone 

 Willigen-hout-rups [Cossus lignipeìda L.) en zeide dat deze rups, 

 gevonden door iemand , die niet wist dat hij gewoon was in 

 hout intespinnen, in een fleschje met aarde bewaard was. Het 

 dier , uit zijne gevangenis niet kunnende ontsnappen , maakte 

 van den nood eene deugd, wijzigde zijn instinct en spon zich 

 een cocon uit spinsel, aan de buitenzijde vermengd met aarde, 

 doch dat aan de binnnenzijde geheel uit zijdeachtig vilt bestond. 

 Spreker noemde dit een voorbeeld te meer tot de wijzigingen 

 van het instinct, waarvan Prof. Harting in zijne »Bouwkunst 

 der Dieren " er zoo velen vermeld had. 



Daarna uitte zich Spreker in dezer voege : 



»In het vorige jaar had een mijner kinderen een aantal Wa- 

 pendrager-rupsen [Pygaera Bucephala L.) bij elkander aangetrof- 

 fen , waarvan de meesten gelukkig verpopten en in de maand 

 Mei gave vlinders leverden. Een dezer vlinders, een mannetje, 

 had ik voor eenige dagen opgestoken op een stukje kurk voor 

 mij staan, toen het openen en sluiten der kleppen aan zijn ach- 

 terlijf mijne bijzondere attentie trok. Wanneer het achterlijf 

 zich zoude openen , weken eerst verschillende bosjes haren of 

 schubbetjes uit elkander, daarna twee of drie hoornplaaljes of 



