40 



N°. 1)02 h. Enpithecia iripunolaria II. S. III. fig. 461 en 

 VI. p. 77 en 137. — Ileinemann I. p. 810. — Guenée, Noct. 

 II. 315. — Pimpinellata Guenée II. p. 325 (type en var.) , 

 niet Pimpinellata Hb. Treits. HS. Heinemann. 

 Yliegt in April en Mel en dan weder in Julij bij Rotter- 

 dam. De rups leeft op de bloemen van eene wit bloei- 

 jende schermplant met groote bladeren. 



De Heer Backer Jr. laat eene doos met door hem verzamelde 

 inlandsche vlinders ter bezigtiging rondgaan en eene tweede doos, 

 Avaarin hij de verschillende sexen van Apis mellifica bij elkan- 

 der heeft gestoken , benevens de verschillende cellen waarin deze 

 dieren zijn opgekweekt, terwijl hij op een en ander, dat hem 

 der moeite waard voorkomt , de aandacht vestigt. 



De Heer Kinker vertoont fraaije exemplaren van eenige min- 

 der gewone inlandsche vlinders en afwijkingen daarvan. 



De Heer Grebner heeft in Mei 1.1., bij Amsterdam , op een 

 kruisbessen-struik , 52 meest volwassen rupsen van Zei ene gros- 

 sulariata verzameld, die hij verder met bladeren van denzelf- 

 den struik had gevoed, ofschoon hij ze eens. bij gebrek aan 

 beter, wijngaardbladeren had gegeven, zonder evenwel te heb- 

 ben opgemerkt , dat zij daarvan merkbaar genuttigd hadden. 



Van deze rupsen zijn 27 verpopt en sedert 11 Junij 1.1. als 

 vlinders uitgekomen, onder welken 14 tamelijk veel van den 

 type afwijken. 



Spr. heeft 8 dezer variëteiten met een paar exemplaren van 

 den type medegebragt en bij vergelijking is het in 't oog val- 

 lend , dat vooral bij de $ ? het zwart op de bovenvleugels in 

 veel grooter overvloed voorhanden is , dan men bij den type 

 pleegt op te merken. 



Het is Spreker niet gelukt de reden op te sporen , waaraan 

 deze variëteiten haar ontstaan te danken hebben , daar de rup- 

 sen, zoo als gezegd is, niet merkbaar van den Avijngaard gegeten 



