nemen dat de bladwespen des nachts , of in schuilhoeken , 

 schijnen te paren , zoodat het waarnemen der copulatie bij die 

 insecten ontzettend moeijelijk is en geheel van een gelukkig 

 toeval zal afhangen ; ten derde is deze soort naar mijne eigene 

 ondervinding niet gemakkelijk tot geheele metamorphose te 

 brengen, zoodat waarschijnlijk de "waarnemers, die daarover 

 hunne bevindingen hebben medegedeeld , niet meer dan een of 

 twee voorwerpen hebben uitgekregen , welke dan naar de gewone 

 kansrekening veeleer wijfjes , dan mannetjes moesten wezen. 



Er is nog eene andere conjectuur mogelijk om het vraagstuk 

 op te lossen , w^aarom van eene zoo gewone soort alleen een 

 der beide kunnen bekend is geworden , doch deze ligt iets 

 verder. Volgens die veronderstelling, welke evenwel op niets 

 gebaseerd en dus zuiver phantastisch is, zoodat ik haar ook 

 voor niets anders geef dan voor eene invallende gedachte, zou 

 de larve van het mannetje geene witte bekleeding bezitten , 

 derhalve niet zoo in het oog vallen en om dat verschil ook 

 niet voor dezelfde soort gehouden worden. 



Men vindt de larve van Junij tot in September uitsluitend 

 op elzenboomen ; zij eet eerst gaten in de bladeren , later tast 

 zij het blad ook aan de randen aan en wel zoo lang tot er niets 

 dan de hoofdnerven en een enkel klein stukje van het midden- 

 gedeelte overblijft ; een zoodanig geheel uitgegeten elzenblad 

 ziet men op onze plaat bij fig. 5. De larve zit gewoonlijk, 

 doch in lange niet, gelijk Klug zegt, altijd, op de onderste 

 bladvlakte. Integendeel, ik herinner mij dat ik eens in een 

 elzenlaantje wandelende , in het voorbijgaan meer dan 20 larven 

 van S. ovata boven op de bladeren zag zitten, die mij door 

 hare witte kleur terstond in het oog vielen. 



Waar de eijeren gelegd worden is tot heden niet ontdekt ; 

 het is mij niet mogen gelukken die te vinden , waarvan evenwel 

 alleen de schuld geweten moet worden aan mijn wonen in de 

 stad. Want bij de menigte van Avespen , die men somwijlen 

 in een betrekkelijk klein bestek aantreft, moet het den buiten- 

 man , die tijd tot zijne beschikking heeft , niet moeijelijk vallen 



