185 



daarboven drie verticaal langwerpige kleinere en daarop scheef 

 twee grootere ronde zwarte vlekken. Op de twee laatste ringen 

 zeven of acht stippen aan iedere zijde. Op bijna al die stippen 

 zag men een kort zwart haartje. De laatste ring droeg geene 

 doorntjes. Onder aan den groenen buik kon men tusschen de 

 paren pooten zes groene klieren onderscheiden. Men vergelijke 

 bij deze beschrijving de figuren 3 en 4. 



Deze larven aten de bladeren van den ratelaar en sponnen 

 zich tusschen bladeren en aarde den 6™, 8™, 9™ en 10™ Julij 

 in. De cocons (zie fig. 6) waren graauw of bruinachtig geel 

 met grove bruine adervormige bedekking en 9 mm. lantr. Het 

 schijnt dat het insect niet meer dan zeven dagen noodig heeft 

 in het warmste van den zomer om van larve tot volkomen 

 insect te veranderen , want den 1 4*^" vond ik reeds een uitge- 

 komen wijfje. Ter zelfder dage vond ik ook tusschen of onder 

 de spinsels eene pop liggen , wier larve zich oogenschijniijk 

 van spinnen onthouden had. Deze pop , afgebeeld bij fig. 5 , 

 was glasachtig, geel aan het borststuk, groenachtig aan den rug 

 met gelen anus; de pooten, palpen en sprieten waren wit en 

 de oogen zwart gekleurd. 



Sedert zag ik deze larven meermalen en zoo ik mij niet 

 bedrieg , heb ik drie generatien gezien , namelijk : in Mei , 

 Junij en Augustus. Om de eijeren te zien , moest ik wachten 

 tot Junij 1862. Toen had ik het genoegen die te ontdekken 

 op denzelfden populier , waarop ik ook Nematus vallator , 

 jiallicercus en vele Lepidoptera waargenomen heb. Ik vond 

 de eijeren op zeer merkwaardige manier (zie fig. 1.) in de 

 randen van een populierblad zoodanig gelegd , dat in ieder der 

 randpuntjes een eitje ingeschoven was. Ik telde aan de eene 

 zijde van de hoofdnerf 12, aan de andere 8 eitjes, welke tus- 

 schen de bladhuidjes waren ingeschoven. Een paar dachen later 

 Avaren de jonge larven uitgekomen en zaten zoozeer tegen 

 elkander aangedrongen aan den rand van het blad (zie fig. 2.), 

 dat het scheen als of zij elkander de plaats misgunden en zoo, 

 dat de meeslen zich alleen met de zes hoornachtige pooten 



