— 209 — 



Rupellaria insignis Desh. (Venornpis). 

 Proc. Zool. Soc. 1853. \>ng. 6. Tab. 18. flg. 4. Sow. Thcs. Conch. vol. 2. pag. 765. Tab. 104. flg. 5. 6. 



Clar. D. Brauns lapidem tofaceum detritum in sinu Jedoensi lectum misit hac specie penitus 

 repletum. Pariter in Nova Seelandia obvenire dicitur. 



Praeterea clar. Adams in ind,ice suo pag. 235 etiam has specie.s enumeravit: 



R u p e 1 1 a r i a m e x o t i c a m L a m. (V e n e r u p i n). 

 Quae mihi est species dubia. 



Rupellariam carditoidem Lam. (Venerupin). 

 Delessert Rec. Tab. 5. fig. 3. 

 antea e Nova Hollandia sola notam et 



Rupellariam macrophyllam Desh. (Venerupin). 

 Cat. Conchif. Brit. Mus. jiag. 193. 



Hae conchae lapides vel Corallia perforantes habitu permutabiles sunt et saepius conforma- 

 tione quadam monstruosa laborant, quapropter difficile est dijudicatu, utrum formae quaedam sint 

 genuinae, an potius abnormes. 



Genus Petricola Lam. 



Petricola Japonica Dkr. 

 Tab. nostra 9. fig. 4. 5. 6. 



Testa solidula hiteo-alba, convexa, valde inaequilateralis, antice brevissima aequaliterque 

 curvata, postice producta attenuata, interdam oblique truncata, striis concentricis irregularibus ex 

 parte confluentibus vel subdichotomis po.stice lamellosis instructa; umbones parvuli rotundati parum 

 porrecti ; ligamentum a latere externo vix conspicuum, foveam tenet latam paululum obliquam. 

 Cardinis formatio in icone distincte expressa, universe Petricolarum generi respondet. — Specimina 

 majora 23 — 28 mill. longa sunt. 



Frequens invenitur in litore prope Kisenuma Oceani pacifici lapides calcareos crystallinos 

 penetrans, qui ad formationem sic dictam transitionis pertinere videntur. 



Inter Petricolarum species nullam novi cum his testis singularibus comparabilem. 



Genera Petricolarum atque Rupeliariarum quod attinet ad eorum cardinis structuram, 

 certis finibu.s .separanda esse mihi non videntur. Inquisitiones specierum plurimarum anatomicae 

 ad hunc diem desiderantur. 



Genus Coralliophaga Blaiuville. 



CoraUiophaga lithophagella Lam. (Cardita). 



Chama coralliophaga Cheran. Conch. Cab. vol. 10. pag. 359. Tab. 172. fig. 1673. 1674. (icones 

 optimae sed magnitudine insolita). „Testa cylindrica alba, diaphana, longitudinaliter et transversa- 

 liter striata. striis arcuatis transversis, infra subfoliaceis seu imbricatis". — Cardita dactylus 

 Brug. I)ict. no. 13. Chama coral 1 i ophaga Uillw. Cat. vol. 1. pag. 220. Coralliophaga 

 carditoides Blainv. Malac. Tab. 76. tig, 3. Lam. Anim. sans vert. vol. 6. pag. 435. Deless. 

 Dunker, Moll. Jap. mar. 27 



