— 249 — 



H. et A. Adaras Placunas et Placentas i)io generibus pioprii-j li;ibuerunt. quam quidem 

 disjunctionem comprobare non possuin. Cfr. .Tourn. de Concli. 1879. pag. 21o. 



Ostreacea. 



Gemis Ostrea Liii. 



Ostrea gigas Thunberg. 



Specimina juniora forma variantia, sed universe oblonga exstaut lamellis crassis erectis 

 instructa. Valva inferior subrostrata concava. superior planior et brevior. 



Ostreae Laporousii Schrenck et Talienwhanensis Crosse certe ad hanc speciem pertinent, 

 quod jam docuit clar. Lischke Jap. M. Concii. vol. 1. pag. 174. vol. i5. jiag. 114. 



Ostrearum testae triplicem ostendere solent, structuram, lamellosain parum iridescentem, 

 tibratam splendoro sericeo insignem et cretaceam opacam. quae triplex structura in hac nostra 

 specie bene observari potest. 



Ostrea donse lamellosa Lischke. 



Malak. Bl. vol. 16. pag. 109. Jap. U. Coiicli. vol. 1. pag. 177. Tab. 13. fig. a. b. Tab. 14. fig. 1. Cfr. 

 Ostrea auriculata Sow. Reeve Conch. icon. Ostrca spec. 60. 



Specimina complura adsunt juniora et adulta notis praecipuis congruentia. Omnia 

 auricula in latere valvae inferioris sinistro plus miiiusve extensa instructa sunt. Quamvis in 

 Ostreis liaud raro iriveniatur margo cardinis alae instar extensus, tamen auricula illa vel ala in 

 nostra specie ad notas principales pertinere vidotur. Varietati magnae Ostreae edulis Lin., quae 

 Lamarckio erat 0. hippopus proxima et notis quibusdam analoga est. Apud Japanos „Ahabi''" 

 nominatur. 



Ostrea folium Lin. 



Sjst. Nat.ca. lO.pag. 699. cd. 12. pag-. 1148. Mus. Reg. I.ud. Ulr. pag. .534. Runiphii Mus. Tab. 47. A. 

 Chenin. Conch. Cab. vol. 8. pag. 21. fig. 602 — 600. Testa inaequivalvi ovata parasitica lateribug 

 obtuse plicatis. Valva superior costa lata longitudinali; valva inferior canali profundo distinguitur. 

 Adhacret rainis arboruin maris. 



Haec species maris Lidici haud rara forma satis constans, sed colore variabilis est. Com- 

 mutari non debet cum Ostrea fronde Linnaei, pariter unguibus suis Gorgoniarum ramulos amplec- 

 tens, quae ex Antillis insulis provenit. 



Specimina tantum minora adsunt prope Wakayama locta. 



Ostrea plicata Chemn. var. 

 Conch. Cab. vol. 8. pag. .34. Tab. 73. fig. 674. 

 „Testa subrotunda parasitica. ex cinereo et obscure coeruleo violacea, obtuse plicata, plicis 

 rugosis et imbricatis, margine plicato." 



Gmelinus nomen temere mutavit in ^Ostrea plicatula" (Syst. Nat. pag. 3336). Ostrea 

 glaucina Lam. nil nisi varietas est. Ostrea plicata Dfr. est species quaedam telluris tertiariae 

 fossilis: Ostrea plicata Nilsson =- Ostrea Nilssoni Br. ad formationem Suociae cretaceam pertinet. 

 Dunker, Moll. Jap. mar. 32 



