32 V li U s L A G. 



vleugels onderzoekt. Neemt men dan de vleugels van kevers van 

 één dier onder-orden, b. v. van de Carnivora, dan ziel men, dat 

 allen zooveel gemeen hebben , dat het duidelijk is , dat allen tot eene 

 groep moeten behooren. 



Hierin wordt men dan voor deze groep in hel bijzonder versterkt, 

 doordat er kenmerken zijn , die bij geen der andere nederlandsche 

 sub-orden voorkomen, o. a. hel zoogenaamde Oblongum. 



Dat men in het aderbeloop werkelijk een kenmerk heeft, leert 

 Burmeister, die b. v. de rangschikking van de destijds zeer on- 

 samenhangende Clavicornia-groep van Lali-eiUe, bijna geheel baseerde 

 op het aderbeloop, met de overige kenmerken aantoonende, dat 

 die rangschikking juist moet zijn. 



Wie zich echter niet beperkt tot één onder-orde, maar het 

 materieel der verschillende onder-orden vergelijkt, zal bemerken, 

 dat het kenmerk niet zoo goed aan het doel beantwoordt, als hij 

 eerst meende. 



De verscheidenheid is zelfs zoo groot, dat Redtenbacher schreef : 

 « Wer z. B. eine beschränkte Anzahl von Käfei'flügeln untersucht, 

 kann leicht der Meinung sein , dass eine algemeine Charakteristik 

 derselbe keine Schwierigkeit bietet. Sobald man aber eine grössere 

 Anzahl von Formen vergleicht, erkennt man bald, dass eigentlich 

 kein einziges Kenmerk als algemein charakteristisch gelten kann. » 

 Zelfs komt het soms voor, dat het aderbeloop in de beide vleugels 

 van een' kever verschillen , zooals bij eenige Agrlotes Uneatus bleek. 

 Hier was ader VII met één, twee, zelfs met drie dwarsaders met 

 ader V verbonden. De ader zelf had in een der vleugels een tak 

 meer dan in den anderen vleugel. Weder bij een ander was de 

 terugloopande ader III door twee dwarsaders met III verbonden , 

 hetgeen spreker op de afbeeldingen aanwees. 



Wanneer men echter een zelfde aderbeloop krijgt voor kevers , 

 die thans reeds door andere kenmerken tot één groep gebracht 

 zijn, dan kan men veilig zeggen, dat men met een natuurlijke 

 groep te doen heeft. Dit nu is het geval met de sub-orden Car- 

 nivora, Necrophagi, Lamellicornia , Brachymera, Rhynchophora en 

 Phytophaga. Wel komen, voor zooveel spreker reeds gebleken is, 



