VERSLA G. 



33 



hier en daar afwijkingen voor in het aderbeloop, maar zij zijn zoo 

 gering, dat men toch terstond een schematische voorsteUing voor 

 de vleugels der geheele groep maken kan, waaruit men met geringe 

 moeite de bedoelde vleugel afleiden kan. (opgehelderd door de af- 

 beeldingen). 



Om een voorbeeld te noemen. Roger neemt als bijzonder ken- 

 merk der Carnivora het reeds genoemde oblongum aan , een cel 

 gevormd aan het einde van ader V. Het ontbreekt bij Cicindela , 

 het is weinig ontwikkeld bij Clivina en Trechus ; bij andere 

 geslachten zijn de aderen, waardoor hel gevormd wordt, ongelijk 

 ontwikkeld. Toch is niettegenstaande dit, het toch duidelijk, dat 

 deze vleugels allen bij de overigen dier groep behooren. 



In andere dan de bovengenoemde sub-orden vindt men zoo groote 

 overeenstemming volstrekt niet. Daar treft men telkens vleugels 

 aan, waarvan het aderbeloop schijnbare verwantschap aantoont, 

 soms zelfs geheel overeenstemt met vleugels van kevers tot andere 

 onder-orden behoorende. De meest opvallende overeenstemming vond 

 spreker bij Philhydrus en Tenebrie ; Sphaeridium en Aphodius (zie 

 hierbij Ischnomera); Heterocerus en Platycerus (zie hierbij Pyrochroa); 

 Lathrobium en Saprinus (zie hierbij Tomicus) ; Cyrtotriplax, Te- 

 nebrie en Athous ; Byturus en Rhinosimus ; Orthocerus en Opatrum , 

 Cucujus en Saperda; Nosodendron en Denticollis ; Cantharis en 

 Pyrochroa; Cis en Melanophthalma. Verder de nader verwante 

 Attelabus, Rhinomacer, Bruchus en Sagra; Clythra en Cassida, 

 die tot één groep der Chrysomeliden zouden kunnen behooren, 

 zooals door spreker op de teekeningen werd aangetoond. 



Het is echter een schijnbare verwantschap, want al moge er 

 voor sommigen daarvan geen bezwaren zijn , deze bij elkander in 

 een groep te plaatsen , voor anderen bestaat er zoo weinig over- 

 eenkomst in de overige kenmerken, dat het onmogelijk is aan ver- 

 wantschap te denken. 



Moge al Sphaeridium en Aphodius misschien te vereenigen zijn, 

 Lathrobium en Tomicus toch stellig niet. 



En hiermede meent spreker voor het oogenblik aangetoond te heb- 

 ben, dat de ondervleugel op zich zelf de verwantschap niet bewijst. 

 l^jdschr. V. Enlom, LXI. 3 



