34 V E li s L A G. 



Hoe kan dan het feit van overeenstemming van aderbeloop bij 

 zulke veruiteenloopende geslachten te veiklaren zijn '? Zou het te 

 gewaagd zijn ook hier een oertype ie mogen aannemen, een vleugel 

 waarvan allen afstammen , gewijzigd door de omstandigheden ? 



Blijkens het verslag der wintervergadering van 23 December 

 1871 hield Mr. Snellen van VoUenhoven zich reeds met deze vraag 

 bezig. Roger beantwoordde haar in 1875 bevestigend : « Der Flügel 

 war von ähnlicher Gestalt ungefähr wie der Adephagenflügel war, 

 und besass ein Anzahl bogenförmiger dem Aussenrand parallel ver- 

 laufenden , durchaus gleichwerthigen Adern , welche durch zwei 

 Reihen zickzackförmiger Queranastomssen in der Weise verbunden 

 waren, dass sie ein Netz länglicher 6-eckiger Zellen bildeten. Dieser 

 Urflügel konnte noch nicht querläufig, sondern nur fächerförmig 

 der Länge nach eingefaltet werden. » 



Geheel hiermede eens zijn kan spreker niet. Nog zijn er kevers 

 bekend, welker vleugels waaiervormig gevouwen worden, maar 

 welke ongeveer niets van bovenbedoelde en door Roger afgebeelden 

 vleugel hebben. Snellen van VoUenhoven noemt de vleugels van 

 Atractocerus en Ichthyurus, Redtenbacher alleen die van Atracto- 

 tocerus. Liever dan de Carnivora-vleugels voor het schema te 

 raadplegen, zou spreker zich tot de vleugels der Malacodermata of 

 Heteromera gewend hebben , vleugels van kevers , waarvan Roger 

 op bladz. 68 zelf zegt , dat zij aan de uitgestorven stamvorm het 

 naast verwant zijn. tüer vindt men dan ook de zeshoekige cellen 

 nog het talrijkst, hier wordt de vleugel nog maar weinig meer 

 dan waaiervormig gevouwen , hier zijn de dekvleugels week en de 

 ondervleugels weinig grooter dan de dekschilden. En dan zou de 

 vleugel van Lygistopterus sanguineus L. het meest daarvoor in 

 aanmerking komen, daar het aderstelsel , zooals het spreker tot nu toe 

 gebleken is, het meest van allen ontwikkeld is. Met eenige andere 

 vleugels uit de sub-orden Malacodermata en Heteromera werd een 

 schema ontworpen, dat wat de zeshoekige cellen betreft , aan dat van 

 Roger denken doet , en ziet , met niet te groote moeite waren daaruit 

 de andere vleugels af te leiden, ook die van Atractocerus en Den- 

 ticoUis de door Redtenbacher als de twee uiterste typen aangemerkt. 



