72 VERSLAG. 



Van 12 tot 1-4 Mei verschenen uit fie parthenogenetische eitjes der 

 berlcenwesp elf larven. De berkenblaarijes , die zich lang frisch ge- 

 houden hadden , begonnen toen geel te worden. Den 15den Mei 

 was in een paar eitjes nog beweging der larven waar te nemen. 

 Waren zij nog niet volgroeid of niet krachtig genoeg om zich 

 naar buiten te werken .... en ontslaan er in het vergeelde blad- 

 weefsel stoffen die een nadeeligen invloed op de larven uitoefenen? 

 Den 16den Mei was geen beweging meer te bespeuren, en bleek 

 het weldra, dat uit de overige eitjes niets meer te verwachten was. 



De pas verschenen larven der berkenwe?p gelijken veel op de 

 wilgenlarven. Zij zijn echter iets kleiner en de kop is slechts ge- 

 deeltelijk zwart ; ook zijn de monddeelen eenigszins helderder bruin- 

 rood getint. Weldra wordt het lichtgekleurde lichaam na gebruik 

 van voedsel dofgroen en na een paar dagen grijswit bepoederd ; 

 bij den groei valt het nog duidelijker in het oog dat de kop slechts 

 aan het achterhoofd zwart en overigens van een zwart randje 

 voorzien is. Na acht dagen waren eenige larven verveld ; zij zijn 

 dan over het geheel zeer lichtgroen en de donkere kleur \an den 

 kop is verdwenen. De larven groeiden verder zeer ongelijk; ook 

 hadden de vervellingen bijzonder onregelmatig plaats, o, a. bij eene 

 die lang klein gebleven was, eerst den SOsten Mei, dus eerst na circa 

 17 dagen. Het grootste exemplaar was den 7den Juni , na eene tweede 

 vervelling, van de donkerblauwe ruggestreep voorzien. Een drietal 

 is bij de eerste vervelling bezweken. Twee larven van verschillende 

 grootte gaan ter bezichtiging rond. 



2^^. Den 28sten April verscheen eene vrouwelijke wesp van Clavel- 

 laria Amerinae L. Aangezien ook bij deze wesp nog geen waar- 

 nemingen omtrent parthenogenesis gedaan zijn , (voor zoover Spreker 

 bekend) wei'd zij van afgesneden wilgentakjes voorzien ; hoewel de 

 blaadjes nog klein waren, ging zij terstond zagen en leggen. Gelijk 

 reeds door Brischke beschreven is , legt deze wesp meer eitjes bij 

 elkaar in eene opening van het blad; hij vond ei' moestal drie 

 «welche aufrecht wie Orgelpfoiffen standen » {Beobachtungen über 

 die Arten der Blatt- und Holzivespen S. 65). De blauwgroene 

 eitjes zijn eenigszins niervormig. Spreker merkt op dat de blaasjes , 



