VERSLAG. -81 



van Amerika (Mexico — Argentinia) waar ruim 1000 soorten zijn 

 ontdekt. De vermelde afwijking in den sprietvorm staal voor zoover 

 spreker zich kan herinneren , bij de Rhopalocera geheel op zich zelf. 

 Hoogstens zijn bij enkele genera b.v. bij het Nymphaliden-genus 

 Thaumantis, de sprietleden eenigszins driekant, zoodat de schaft 

 wel een weinigje gekarteld kan heeten , maar toch in verre na niet 

 gelijkt op dien van het genus Barbicornis. 



Verder deelt den heer Snellen , namens den heer ter Haar het 

 volgende mede: Toen deze verleden jaar (1897) op aanwijzing van 

 spreker (^zie verslag winlervergadering 1896) in Februari Typha- 

 kolven verzameld had , mocht het hem gelukken daaruit een tiental 

 vlinders van Limnaecia phragmitella Stt. te kweeken. Hij vond echter 

 in den loop van den zomer telkens rupsjes tegen het glas van de 

 doos kruipen en leidde daaruit af, dat de rups eerst in den zomer vol- 

 wassen is en dat dus het zoeken er naar in Februari te vroeg is geweest, 

 Den 6den Juni deed de heer ter Haar weder een tocht om de 

 bewuste rupsen te verzamelen , en hoewel de Typha-kolven geheel 

 verregend en verwaaid waren, bleken zij toch nog met wol bezet 

 te zijn. De uitkomst was verrassend. In bijna eiken kolf trof hij 

 rupsjes aan, zoodat hij thans de levende exemplaren met hunne 

 woningen aan de vergadering kan vertoonen. De rups bewoont de 

 beide inheemsche Typha-soorten. 



Hij meent, dat deze bijdrage voor de natuurlijke historie van 

 eene onlangs in ons land ontdekte soort, voor de verzamelaars niet 

 zonder belang is , vooral omdat de tijd van het voorkomen der 

 rupsen verschilt met den door Stainton vermelden (zie T. v. E, 

 Dl 40 pag. 160), 



De heer Eyerts wenscht de aandacht er op te vestigen , dat 

 hem nog geen inlandsche mannetjes van Necydalis major L. bekend 

 zijn. Deze schijnen veel zeldzamer voor te komen dan de wijfjes, 

 daar hem gebleken is, dat hij zelfs geen üitlandsch mannetje in zijne 

 verzameling heeft. De mannetjes zijn gemakkelijk te herkennen aan 

 hunnen slankeren vorm en ook aan de sprieten , die naar het uiteinde 

 gebruind zijn; daarentegen zijn deze bij de wijfjes geheel roodgeel. 



