32 (p. e. T snellen), over het genus 



wel kan verwijzen naar liet 3tle deel van Hanipson's Fauna of 

 British India and Burma, Moths p. 138 en 160, maar wil over 

 een paar der soorten handelen. 



Lang is Cyclarìa Guenée de eenige soort van het genus gebleven, 

 tot in 1886 en daarna, verschillende engelsche auteurs, te weten 

 Butler, Swinhoe en Warren eenige ^ allen min of meer na aan 

 de Guenéesche verwante soorten publiceerden. Zij zijn door den 

 heer Hampson in acht genomen en ik behoef ze dus niet op te 

 noemen. Intusschen geloof ik , dat hij ten onregte Plutodes Fla- 

 vescens Butler, Ann. and Mag. of Natural History, Ser. 5, vol. VI 

 p. 223 (1880) — id., lllustr. VI p. 80 pi. 119 fig. 3 (1886) 

 vereenigt met F. Discigera Butl. , Op. cit. p. 223 en 111. p. 80 

 pi. 119 fig. 2. De beschrijving van Hampson is niet duidelijk 

 maar de bijgevoegde houtsnede op p. 162 geeft eene redelijk goede 

 voorstelling van Discigera Buil. en van deze onàeYS,c\\eià{. Flavescens 

 zich vrij wel. Ik heb van Discigera zes goede, frissche mannetjes 

 voor mij en van Flavescens twee. De laatste verschilt door iets 

 mindere grootte ; dit beteekent echter weinig maar duidelijk is het 

 onder-scheid in de bruinroode wortelvlek der voorvleugels — bij 

 Discigera met vlakken , niet boven den binnenrand der middencel 

 komenden voorrand en längeren schuinen achterrand — bij Flavescens 

 met gebogen, tot in de middencel reikenden voorrand en korteren, 

 bijna regstandigen achterrand. Evenzoo is bij beiden verschil in 

 het donkere lijntje dat de ovale achterrandsvlek op voor- en achter- 

 vleugels deelt. Het bevindt zich bij Discigera op de voorvleugels 

 iets voor de helft der vlek en is bijna regelmatig getand, met vijf 

 vrij duidelijke spitsen, daarvan is de middenste bij mijne exemplaren 

 iets korter dan de andere. Op de achtervleugels loopt het lijntje 

 nog iets nader bij den wortelrand der vlek en heeft slechts drie, 

 doch iets langere tanden. Bij Flavescens zijn de ovale vlekken ook 

 door een donker lijntje gedeeld doch dit staat op de voorvleugels 

 nader bij den wortelrand der vlek dan bij Discigera en is niet 

 getand , maar slechts tlaauw geslingerd , met eene grootere bogt 

 bovenaan. Op de achtervleugels heeft het lijntje drie korte, stompe 

 tanden en bevindt zich reeds op het eerste vierde der vlek. Eindelijk 



