34 (p. e. t. snellen), over het GENtJS 



lijfsrug , deze met bleek houtgele staartpluim. Grondkleur der 

 vleugels op de bovenzijde ongeveer hetzelfde geel van Discigera en 

 Flavescens , iets minder frisch ; men kan het bij allen onzuiver 

 kanariegeel noemen. Aan den binnenrandswortel der voorvleugels 

 ziet men een dergelijk bruin veldje als bij de andere soorten ; het 

 is als bij Discigera, nog iets kleiner en, in het bijzonder, de 

 achterrand minder schuin. Ook de ovale vlek voor den achterrand 

 is kleiner, zij eindigt boven ader "2 en is onderaan afgerond. Zij 

 wordt ook bij deze soort gedeeld door eene donkerder , roestbruine 

 lijn, die hier twee bogten maakt, zooals uit de afbeelding blijkt. 

 Op de achtervleugels is er een klein , driekant veld aan den wortel 

 dat in eene potloodkleurig glanzige lijn langs den binnenrand uit- 

 loopt', deze lijn bereikt bijna den staarthoek. Ovale vlek der 

 achtervleugels slechts half zoo groot als die der voorvleugels, dus 

 veel kleiner dan bij de andere soorten. Zij is op een derde, door 

 eene tweemaal kortgeslingerde lijn gedeeld. 



De onderzijde is geelwit , iets zijdeachtig glanzig , met vier bleek 

 paarsbruine, ovale, niet scherp begrensde, ongeteekende vlekken 

 op de plaats van de vlekken der bovenzijde en eenige bleek 

 paarsbruine beschubbing langs den binnenrand der achtervleugels. 

 Discigera en Flavescens zijn op de onderzijde der vleugels op de 

 zelfde wijze geteekend als Maturarla maar de ovale vlekken zijn 

 veel donkerder, het paarsbruin langs den binnenrand der achter- 

 vleugels sterker uitgedrukt. Buik en pooten geelwit. 



Behalve door de opgegeven verschillen in de teekening, onder- 

 scheidt deze nieuwe soort zich dus van de beide bovengemelde 

 Cvoor vergelijking van de andere uit Hampson's sectie II moet ik 

 naar zijn werk verwijzen) door aan de wortelhelft langer gebaarde 

 sprieten. Bij de genoemde zijn de langste baarden der wortelhelft 

 zoo lang als een vijfde van den schaft. Ik merk hier op dat op 

 de afbeelding van Discigera door Hampson de sprieten verkeerdelijk 

 tot de punt gebaard zijn voorgesteld. Zij zijn, zooals in de be- 

 schrijving van het genus wordt gezegd , in both sexes uniseriate 

 to two thirds of their length (lees: tot drie vijfden aan ééne zijde 

 gebaard. Het overige van den schaft is bijna draadvormig. Buitendien 



