40 (db. f. w. o. kallenbach.) 



stellen wij ons b. v, de naar schoonheid en grootte van het 

 orgaan als jirototype aan te halen Ziczac-rupii voor, die dus 

 voorzien van 't schrikverwekkend dasje 

 trotseert des vijands steek ot krasje, 

 en gaan eens na , welke kans zij ei' met haar verweringswerktuig 

 voor heeft. Buiten beschouwing latende de vervellingsperioden , 

 waar zij ccprocul negotiis » en den blauwen knoop van de geheele 

 abstinentie dragende in een lommerrijk hoekje zit te suffen, brengt 

 zij hare uren door , nu met vreten en slapen , dan met als echte 

 gourmand kruipende steeds een frisschen lekkeren disch te zoeken, 

 om weder te vreten en te slapen , ten einde haar ideale bestemming, 

 om een vlinder te worden, zoo zeker mogelijk te bereiken. Als 

 zij kruipt of maaltijd houdt en dus hare levensgeesten in staat van 

 opgewektheid verkeeren , bedekt zij door haar eigen lichaam de 

 plaats van het verweermiddel en maakt de schrikwekkende werking 

 er van illusorisch, al stolpt zij het bij de aanranding van den 

 vijand nog uit. Zit zij echter in hare bekende houding , het voorlijf 

 meer overeind staande en de kop wat ingetrokken te slapen, zoo 

 merkt zij in dezen toestand van verdoofdheid zeer zeker de sluip- 

 wesp niet op , en deze heeft in beide gevallen , niet in de gelegenheid 

 zijnde het orgaan te zien, ook geen aanleiding er van te schrikken, 

 maar wel tijd en ruimte genoeg om haar legboor in de rups te 

 steken. Maar dit daargelaten, weten wij dan van de impressionabi- 

 liteit der insecten en speciaal der sluipwespen zoo veel , om te 

 kunnen beoordeelen , wat haar vrees of schrik veroorzaakt ? Dat 

 wij met deze teergevoeligheid haar of andere insecten te imputeeren 

 in de kennis van de psyche dezer dieren gevorderd zijn, dunkt mij 

 meer dan twijfelachtig. Over het algemeen munten juist de insecten 

 niet door schrikachtigheid uit, integendeel zijn de opdringerigheid, 

 de onbeschaamdheid en brutaliteit van vele dezer plaaggeesten over- 

 bekend en mensch en dier ondervinden dikwijls genoeg tot hun 

 verdriet de obstinatie en onverschrokkenheid van hen vervolgende 

 insecten , zelfs onaangezien van krachtige afwerende bewegingen 

 Bestaan er nu misschien redenen om de sluipwesp voor bescheidener 

 en vatbaarder voor gemoedsaandoeningen te houden 'Î Ik kan het 



