Welk doel riEEÈT, enZ. 45 



het aangetroffen bij het Noctuinengeslacht Agrotis, waarvan de 

 rupsen over dag onder dorre bladeren of in de bovenste laag van 

 de aarde er onder verscholen doorbrengen , en wat nog opmerke- 

 lijker moet schijnen , het ontbreekt ook niet bij de geslachten Hy- 

 droecia , Gortyna , Nonagria en Galamia , waarvan de rupsen in de 

 stengels van het riet en andere water- of moerasplanten haar geheele 

 leven slijten. En nu vraag ik, hoe moet bij deze dieren, die in 

 het nauwe mergkanaal juist nog even plaats hebben, om voor- of 

 achteruit te kruipen, maar niet om zijdelingsche bewegingen te 

 maken , hoe kan bij hen , die wegens het uit stevig plantenweefsel 

 gevormde omhulsel van het kanaal tegen den angel der sluipwesp 

 beveiligd zijn , hoe zal bij hen het orgaan in kwestie tot verwekking 

 van schrik in werking gebracht worden en te pas komen ? Rups 

 en wesp kunnen elkandei's aanwezigheid zelfs niet eens gewaar 

 worden , hetzij dan , dat dit door den reukzin geschiedt , en er 

 bestaat voor hen geen zichtbare aanleiding om te schrikken en te 

 doen schrikken. Wij weten , wel is waar, dat de sluipwesp onaan- 

 gezien deze beveiligde leefwijze der rups ze toch verstaat te raken, 

 als deze namelijk, vermoedelijk om een luchtje te scheppen, na 

 haren maaltijd aan de ingangs- of uitgangsopening van het kanaal 

 wel eens siesta zit te houden , maar ook dan zelfs bestaat voor 

 het in werking treden van het orgaan geen middel en kan het 

 vermeende doel , om schrik te wekken , niet bereikt worden. Het 

 is nog de vi^aag, of het werktuig wellicht met betrekking op andere 

 kleinere vijanden der rups op zijnen naam aanspraak zou kunnen 

 hebben , en dan ook , welke deze vijanden zijn ? 



De meest noodige bijdrage tot verkrijging van licht in dit onder- 

 werp zouden directe waarnemingen van den strijd tusschen rups 

 en vijand zijn. Er valt op dit gebied nog zoo veel na te gaan , te 

 onderzoeken en na te speuren, dat de volstrekte beslissing over 

 het doel van het halsoi'gaan wel nog in suspenso dient gehouden 

 te worden , maar wat betreft de benoeming verschrikkingsorgaan , 

 zoo ben ik van meening : 



Nomen illud esse rejiciendum. 



