110 (p. e. T. snellen), synonymische aanteekeningen. 



op , dat het goudgele middenveld der voorvleugels niet duidelijk 

 tot den binnenrand doorloopt, zoo als bij Ochracea, dat de tweede 

 dwarslijn bij de laatste getand is, bij de andere ongetand en dan 

 de helderwitte stip aan den voorvleugelwortel. 



Hampson citeert bij Basalijiunctata ook Gorti/na Intermixta 

 Swinhoe, Trans. Ent. Soc. of London 1891 , p. 480, pi. 19, fig. 11. 

 De soort is dus over Oost-Azië ver verbreid (Khasia-gebergte , 

 Amoer). 



Ik wil hier nog opmerken, dat gave en frissche exemplaren van 

 Gortyna Ochracea {Flavago) ook eene fijne geelwitte stip aan den 

 wortel der voorvleugels vertoonen, echter in verre na niet zoo 

 scherp, helder en groot als bij Basalipunctata. 



Amphipyra Erebina Butl. 



De heer Leech vereenigt in de Proc. of the Zool. Soc. of London 

 Ì889, p. 540, deze door Butler in de Annals and Mag. of Nat. 

 Hist. Ser. 5, vol. I, p. 287 (1878) beschreven en in de lllustr. 

 of typ. spec. Ill, p. 23, pi. 46, fig. 12, afgebeelde soort, met 

 AmpJdpijra Perjiua Fabr. Zij gelijkt er zeer op; toch is de bijeen- 

 voeging verkeerd, zoo als Staudinger teregt aanteekent in de 

 Mémoires sur les Lépid. VI, p. 494 (1892), waar hijeenige, aan 

 de teekening der voorvleugels ontleende verschilpunten opgeeft en 

 ook opmerkt, dat Ereh'ma kleiner is. Wat mij echter van meer 

 belang voorkomt dan dit alles, dat ik trouwens bevestigd vind, 

 is , dat bij de grootere PerJlua het eindlid der palpen niet meer dan 

 half zoo lang is als het middenlid en bij de kleinere Erebina bijna 

 zoo lang als het middenlid. Ook is het eindlid bij Erelina dunner. 



Het door Dr. Staudinger aangewezen verschil in de tweede dwars- 

 lijn der voorvleugels is ook op de onderzijde goed zigtbaar. 



Thalpochares Ragusana Freyer. 



Guenée beschrijft in zijne Noctuélites II, p. 248, n". 1041, 

 eene AniJiopJiila Jirginea, van Java, naar een wijfje. Ik geloof 



