128 (f. m. van der wulp.) aanteekeningen 



snuit langer dan de kop, glanzig zwart, aan de basis van onderen 

 met zwarte borstels; palpen klein, zwart, aan de spits met gele 

 beharing. Thorax zwart , doch door eene korte , dichte , vaalgele 

 beharing donkerbruin schijnende; eene zijstreep is roodgeel, en 

 ook in de borstzijden vertoonen zich min of meer duidelijke vlekken, 

 van die kleur; schildje zwartachtig, aan den achterrand met eene 

 rij lange, fijne, zwarte borstelharen ; de uitstaande haren vóór de 

 kolfjes zwart. Achterlijf zwart, de eerste twee ringen in de zijden 

 met roodgele beharing; mannelijke genitaliën glanzig zwart. Pooten 

 glanzig zwart; dijen verdikt; achterschenen gekromd; de pooten 

 hebben eene lange en dichte beharing; aan de voorschenen is die 

 beharing roodgeel en zoo dicht, dat de grondkleur er geheel door 

 bedekt is; aan de buitenzijde der middenschenen is de beharing 

 mede roodgeel, doch aan den binnenkant, waar zij langer is, zwart, 

 even als de overige beharing der pooten; klauwen zwart; voet- 

 ballen roodgeel. Koltjes roodgeel. Vleugels donkerbruin , aan het 



uiterste wortelgedeelte slechts een weinig lichter ; de eerste achtercel 



« 

 aan het einde niet vernauwd. 



Verscheidene exemplaren (allen mannetjes) van Darjeeling. 



14. Laphria flavifacies Macq. Dipt. exot. supp. 4. 72. 56; 

 V. d.Wulp, Tijdschr. v. Entom. XV. 182. 17; id. Dipt. Sumatra- 

 exped. 23. 6. — Een 2 van Sukabumi, West Java (Fruhstorfer) 

 in de collectie van de Poll; het komt volkomen overeen met de 

 exemplaren van het Leidsch Museum. 



15. Laphria notabilis Macq. Dipt. exot. I. 2. 71. 20; v. d. Wulp, 

 Tijdschr. v. Entom. XV. 187. 29. pi. 10 f. 5; Ost. Sack. Ann. Mus. 

 Genova, XVI. 128. — Een i van Waigoe en een paartje van 

 Kinigunang, Nieuw Pommeren (G. Ribbe) in het Museum te 

 Budapest. Bij de exemplaren \an Nieuw Pommeren zijn de donkere 

 vlekken der vleugels slechts flauw aangeduid; daarentegen zijn de 

 zwartbruine zoomen aan den voorrand der achterlij fsringen, vooral 

 bij het Î, zeer donker en scherp begrensd, wellicht veroorzaakt 

 door afwissching der gele bestuiving. 



