136 (r. M. VAK DEE WULP.) AANTEEKENINQEN 



derde iets langer dan het tweede, doch korter en dunner dan het 

 eerste lid, aan het eind spits toeloopend; de eindborstel zoo lang 

 als de geheele spriet. Zuigsnuit glanzig zwart, niet langer dan de 

 kop; palpen zwart, met zwarte beharing. Thorax op den rug 

 aschgrauw, rnet bruinzwarte langsbanden, die zoo breed zijn, dat 

 er slechts lijnvormige, soms vrij onduidelijke tusschenruimten over- 

 blijven; borstzijden grijs, ten deele met donkerder plekken; de 

 thorax heeft eene korte, vrij dichte, zwarte beharing, die naar 

 achteren langer en meer borstelachtig wordt; schildje zwartachtig 

 grauw, aan den achterrand met een paar zwarte borstels. Achter- 

 lijf slank, ruim dubbel zoo lang als de thorax, zwart, veelal met 

 min of meer duidelijke lichtere insnijdingen ; bij het i de voorste 

 ringen in de zijden en van onderen met lange en dichte, zwarte 

 beharing; mannelijke genitaliën breed, glanzig zwart, met zwarte 

 beharing; het achterlijf van het j veel minder ruig behaard, de 

 eierbuis klein , kegelvormig. Pooten glanzig zwart ; de heupen 

 grauw; bij het c? de dijen en schenen met lange, dichte beharing, 

 die bij het ? ontbreekt en slechts door eenige zwakke borstels is 

 vervangen ; in beide seksen is aan het eerste en derde paar pooten 

 de binnenzijde der schenen , alsmede de onderzijde van het eerste 

 tarsenlid roestkleurig door eene korte en dichte beharing; de voet- 

 ballen zijn bruinachtig. Vleugels van het ;? aan de wortelhelft 

 melkwit, aan de spitshelft bruinachtig en vooral naar het einde 

 donker; bij het ? zijn zij meer over 't geheel bruinachtig, alleen 

 naar den wortel iets lichter, doch niet wit; onderste arm der 

 cubitaal-vork duidelijk gebogen; de bovenste der uit de discoidaal- 

 cel voortspruitende aderen aan haren oorsprong een weinig op- 

 gebogen, waardoor de eerste achtercel in 't midden iets wordt 

 vernauwd; middendwarsader op het midden der discoidaal-cel. 



Het c? is zeer kenbaar door het melkwitte gedeelte der vleugels 

 bij het overigens zwarte uitzicht. Onder de vrouwelijke exemplaren 

 vind ik er een , dat afwijkt door de roode kleur der voorpooten ; 

 daar het overigens geheel met de anderen overeenstemt , geloof ik 

 daarin slechts eene variëteit te moeten zien. 



