169 



Verborgenheden uit het îs'ONAGRIA-leven. 



DOOR 



A. A. VAN PELT LUCHNER. 

 (PI. 6 en 7.) 



In mijn pogingen om de plaatsen te leeren kennen waar de 

 inlandsche Nona(/riasooYien hare eitjes afzetten , ben ik , op die 

 van N. cannae , H. enN. rufa, Haw. na, waarvan het mij tot mijn 

 spijt niet gelukt is levend materiaal voor mijn onderzoek te ver- 

 krijgen , geslaagd. 



De hierbij gevoegde afbeeldingen zijn vervaardigd naar voor- 

 treffelijke, natuurgetrouwe teekeningen van de hand van Dr. H. 

 W. DE Graaf, aan wien ik te dezer plaatse voor zijn daardoor 

 aan mij bewezen, belangrijke hulp nogmaals mijn recht hartelijken 

 dank betuig. 



Nonagria typhae, Esper. 



Deze soort heeft mijne nieuwsgierigheid lang gaande gehouden 

 In verdorde (overjarige) typha-stengels wordt het ei zorgvuldig 

 geborgen, waarvan uitwendig geen spoor te ontdekken is. 



Op een verdord stuk stengel gezeten, kromt het typhae-yv\]i}Q 

 haar abdomen op zulk eene wijze, dat het dier in houding vol- 

 komen gelijkt op een sluipwesp , die een rups aansteekt. Zagende 

 bewegingen van het abdomen worden door stekende gevolgd. Ver- 

 wijdert men nu van de plek, waar door middel van de puntige 

 organen, die zich aan het abdominaaleinde bevinden , gezaagd (juister 

 nog: geprikt) en gestoken is, de bovenste vezellaag van den stengel, 

 dan vindt men in eenige der hokjes, die het plantenmerg scheiden, 

 een eitje geborgen. 



