184 (p. e. T. SNELLEN.) EKNIOK AANTEEKENING 



dan, naar een zeer gaaf en frisch exemplaar, eene af beelding dezer 

 alleen nog maar door beschrijving bekende soort geven. Eindelijk 

 wilde ik nog aanteekenen dat, behalve de door Guenée be- 

 schreven typische vorm , die hier is afgebeeld ook eene duidelijke 

 variëteit voorkomt . bij welke de grond van de bovenzijde der 

 vleugels niet is, zooals Guenée het uitdrukt «d'un rouge miniacé 

 pâle comme chez noti-e Se f ina lioseay), (de kleur is inderdaad wat 

 rooder) , maar bleek okergeel. Op deze lichtere grondkleur nu 

 komen de dwaislijnen , die donker rood zijn, scherp uit, veel dui- 

 delijker dan bij den type. Zij zijn overigens geheel als daar, zonder 

 eenige afwijking, zoodat stellig van geen specifiek verschil sprake 

 kan zijn. De variëteit komt, naar mij toeschijnt, evenveel voor 

 als de type. 



Aïiniosalis is zeer verbreid. Mr. Piepers nam de soort waar op 

 West- en Oost-Java, ik ontving haar van Sumatra en de beide 

 genoemde Engelsche schrijvers vermelden buitendien Ceylon, Noord- 

 Indië , Pegu (Rangoon) , Nieuw-Guinea en Australië. 



Botys Ingestalis m. nov. spec PI. 9 fig. 3, 4. 



Vier mannen van 22 — 25, een wijfje van 28 mm. vlugt, 

 waarbij drie gave en frissche exemplaren. 



Het zou niet te verwonderen zijn, wanneer afgevlogen exem- 

 plaren dezer soort voor Botys Cilialis Hübn. werden gehouden , 

 want zij herinneren daaraan zeer sterk door kleur en teekening 

 der voorvleugels. Frissche en gave zien er echter geheel anders 

 uit, zooals uit de afbeelding blijkt en buitendien verschillen de 

 palpen bij beide soorten zeer. Zij zijn bij Cilialis bijna twee en 

 een halt maal zoo lang als de kop , vrij smal en zeer spits ; bij 

 Ingestalis niet meer dan tweemaal, veel breeder en aan de onder- 

 zijde iets ingesneden (zie Fig. 4). Ook puilt bij Cilialis het 

 voorhoofd, voor eene Botys, nog al sterk rond uit, terwijl het bij 

 Ingestalis afgerond is. Overigens zijn de palpen bij Ingestalis onder- 

 aan wit, verder lichtbruin, de sprieten draadvormig, ook bij den 

 man bijna naakt. Kop, thorax en de grond der voorvleugels zijn 

 helder, ficht, roestbruin, dof, op de laatslen , vooral in het midden 



