214 (r. M. VAN DER wulp), aanteekbkingbn 



den achteiTug zijn mede zwart. De ringen van het acliteilijf 

 hebben een zwarten voorzoom, die den zijnaad niet bereikt en op 

 de laatste lingen in 't midden breed is afgebroken , zoodat slechts 

 een paar zijvlekken overblijven. Al deze zwaite teekening op thora.x 

 en achterlijf is zeer glanzig. Vleugels (PI. 10 lig. 12) geel. vooral 

 intensief op de voorste helft; de bruine randzoomen ontbreken, 

 doch in 't midden , op de vierde langsader , tusschen de beide dwars- 

 aderen , is een bruin , niet scherp begrensd vlekje ; het aderbeloop 

 verschilt niet van dat van /. llmbïpennis. 



Een mannelijk exemplaar van Hili Madjedja, Nias (Kannogieter). 



IX. Trypetinae. 



1. Dacus umbrosus Fabr. 



Dacus miihrusus Fabr. Syst. Anti. 274. 7; Wied, Auss. Zweiil, 



11. 517. 7. 



» fascipennis Wied. Zool. Mag. III. 28. 92 ; id. Auss. 



Zweifl. II. 519. 9; v. d. Wulp, Tijdschr. v. Entom. 



XXIII. 181. 92. pi. 11 f. 4. 



Bactrocera fasciatipennis Dol. Nat. Tijdschr Ned. Ind. X. 412. 



36. pi. 8. f. 1. 

 Strumeta confoìmis Walk, Proc. Linn. Soci. 34. 111. pi. 2 f. 4. 

 Dacus coìiformìs Ost. Sack. Ann. Mus. Gen. XVI. 460. 

 Het komt mij niet twijfelachtig voor, dat de Javaansche öt^czw- 

 soort, die ik tot dusver steeds als B. fascipennis Wied. heb gede- 

 termineerd , geen andere is als die , welke door Walker onder den 

 naam van Strmneta conformas is beschreven en als zoodanig ook 

 door Westwood is afgebeeld. Bovendien geloof ik , dat zij zich zelfs 

 laat teiugbrengen tot Dacus timbrosns Fabr. Wel loopen de be- 

 schrijvingen nog al uiteen ten opzichte der kleur en teekening van 

 den thorax en het achterlijf; maar wat betreft de vleugelteeke- 

 ning, — en die is hier van veel beteek enis, — heerscht de meeste 

 eenstemmigheid. 



Van vijf exemplaren (allen c?), die ik op dit oogenblik gele- 

 genheid heb te vergelijken, zijn drie van Java en twee van Waigoe. 



