DE KENNIS VAN DEN DOODSIIOOFDVLINDEK. 235 



Diptera (m. i. ten onrechte) als parasieten beschouwt. Hij 

 zegt nl., dat door anderen beweerd wordt , « dass die Raupen 

 niemals von den bei uns (Duitschland) vorkommenden Schmarotzern 

 heimgesucht würden. Ich habe zu meinem Leidwesen mehrfach eine 

 entgegengesetzte Erfahrung gemacht, indem statt des schönen 

 Schwärmers der Erde eine ganze Sektion gemeiner, grauer, rotäu- 

 giger Schmeissfliegen enstieg, deren Maden die Raupe schon vor 

 der Verwandlung zur Puppe derart aufgezehrt hatten, dass nur 

 noch kaum erkennbare Hautreste übrig waren ». De weinige inge- 

 nomenheid, waarmede deze schrijver zich over deze Z)i/j?fé;m uitlaat, 

 doet mij niet vermoeden , dat hij getracht zal hebben , ze nader 

 gedetermineerd te krijgen ; zijne beschrijving doet verder niet aan de 

 gewoonten der parasiet vliegen, doch aan die van aasvliegen denken. 

 Daar ik vrijwel uitsluitend over poppen beschikte , zou nog altijd 

 de vraag overblijven , of er wellicht parasieten bestaan, die de rups 

 reeds vóór de verpopping vei"laten. Iets dergelijks is bij ons naar 

 mijn beste weten nog nimmer waargenomen en toch zijn er stellig 

 al heel wat rupsen van onze soort opgekweekt. En wat nu de wel 

 eens geopperde meening betreft, dat de pijlstaarten over het alge- 

 meen weinig met parasieten behept zouden zijn, zoo is het zeker, 

 dat verschillende vlinderfamiliën er stellig veel sterker door bezocht 

 worden, doch zijn parasieten bij de Sphingidae naar mijne onder- 

 vinding toch ook verre van zeldzaam. Zonder daaromtrent aantee- 

 keningen na te slaan, herinner ik mij sluipwespen verkregen te 

 hebben uit twee onzer drie Smerini^us-soorten en uit Sphinx ligustri 

 L. en sluipvliegen uit Sphinx pinastri L. en eindelijk eens eene 

 sluipvlieglarve aangetroffen te hebben in eene pop van Beilephila 

 enphorhiae L. Anderen zouden deze opgave stellig aanmerkelijk 

 kunnen uitbreiden. 



I. Wat leert het anatomisch onderzoek aangaande het voort- 

 plantingsvermogen van den doodshoofdviinder hier te lande ? 



In den loop van verscheidene jaren heb ik minstens een dozijn 

 vrouwelijke voorwerpen van den doodshoofdviinder onderzocht ten 

 opzichte van den toestand, waarin de eieren in de ovariaalbuizen 

 verkeerden. Dit geschiedde steeds in het najaar en betrof zoowel 



