240 (db, j. th. oüdemans) bijdrage tot enz. 



staat zijn , tooiien voort te brengen. Het geluid wordt door den 

 vlinder volstrekt niet alleen voortgebracht , indien hij veront- 

 rust wordt. Ook als hij uit zich zelf in actie verkeert , hoorde ik het 

 meermalen. Zoo piepte een exemplaar telkens luide toen het, trachtende 

 een glad voorwerp te beklimmen , daarin niet slaagde en telkens 

 terugschoot. Een ander voorwerp, in eene doos opgesloten, begon, 

 toen de avond viel en het dier aanving onrustig te fladderen, 

 gelijktijdig hevig te piepen enz. Wat wellicht nog niet opgemerkt 

 werd, is, dat de vlinders ook bij het uitkomen hun geluid voort- 

 brengen. Ik nam dit reeds waar op het oogenblik, dat de vlinder 

 zich nog niet ontdaan heeft van de pophuid, doch pogingen gaat 

 aanwenden , om deze af te werpen. Het geluid is dan nog zeer 

 zwak, waarschijnlijk omdat de chitine dan nog week is. Gewoonlijk 

 piepten bij mij de uitgekomen exemplaren veelvuldig of aanhoudend 

 gedurende den tijd dat zij rondliepen , om eene plaats te zoeken , 

 om de vleugels te laten ontwikkelen , doch ook dan nog zwak. 

 Een op 11 November zich in de poppenkist even na middernacht 

 ontwikkeld hebbend mannetje begon een half uur later plotseling 

 zeer hevig te piepen; toen ik er naar omzag bleek het mij, dat 

 een tweede voorwerp zooeven de pophulsels verlaten had ! 



En hiermede besluit ik mijne opmerkingen over dit merkwaardige 

 dier. Zeer hoop ik, dat anderen, wier ondervindingen de mijne aan- 

 vullen of tegenspreken, zich genoopt zullen voelen, hun licht te laten 

 schijnen, opdat wij eens zoover komen, dat omtrent het leven bij 

 ons te lande van dezen vlinder, alsmede over zijn handel en wandel, 

 niets meer te ontsluieren valt ^). 



1) Nadat dit opstel reeds ter perse was, verscheen in liet „Illustrierte Zeit- 

 schrift für Entomologie", III. Bd., p. 337 en IV. Bd. p. 4, een opstel over het 

 woongebied van den doodshoofdvliuder van de hand van L. v. Aigner — Abafi. 

 Hoewel ik het met de voornaamste strekking van het betoog, nl. àa.t JcAeroniia 

 a/ropos stellig in een groot gedeelte van Europa inheemsch is, volkomen 

 eens ben, kan ik toch niet nalaten, als mijne meening uit te spreken, dat de 

 schrijver niets bewijst, daar hij o. a. nergens gewicht legt op de vraag, of 

 de poppen, waaruit, naar hier en daar vermeldt wordt, in het voorjaar vlinders 

 ontstonden, al dan niet in de vrije natuur overwinterd hadden. De waarde 

 van het anatomisch onderzoek schijnt hem eveneens volstrekt niet opgevallen te 

 zijn, noch die van allerlei andere bekende en ook door mij hierboven besproken 

 feiten, (b. v. de quaestie der parasieten euz.). Voor dat gedeelte zijner meaning, 

 dat zonder twijfel een groot gedeelte van Europa door de soort bewoond wordt, 

 waren stellig betere gronden aan te voeren geweest. 



