BIJDRAGE TOT DE VLINDER-FAUNA VAN NIEIIW-GUINEA. 15 



middencel uitbreidt; deze vlek w^ordt onder den voorrand, in 

 de buitenhelft van cel f) en 6, tegen den wortel van 4—6 en 

 ten deele ook in de middencel door twee wolkige kastanjebruine 

 vlekken afgezet, waardoor het roodgeel tot het middengedeelte 

 van cel 5 en 6 beperkt wordt, In cel 5 ziet men verder eene 

 groote, ronde, zwarte, blaauwwit gekernde vlek en daarboven 

 en er mede verbonden eene langwerpig driekante , wortelwaarts 

 puntige zwarte vlek die aan het franjewaartsche eind eene ronde, 

 mede blaauwwitte vlek heeft. Twee witte slipjes worden verder 

 in cel Ic en 2 der achtervleugels gevonden. De grond der 

 onderzijde is paarsgrijs, in cel \a en Ib der voorvleugels geel- 

 grijs; de wortelhelft van voor- en achtervleugels grof zwartgrijs 

 bestoven , welke bestuiving zich hier en daar tot vlekken verdigt. 

 Cel 1c— 6 der achlervleugels en 2—6 der voorvleugels hebben 

 langs den achterrand ieder een geelbruin, zwart geringd en 

 vuilwit gckernd oogje; deze oogjes zijn van ongelijke grootte; 

 dat in cel 6 der achtervleugels is het grootst. Lijf onder en 

 boven als de vleugels ; pooten licht grauwbruin ; sprietschaft 

 boven grauwbruin, onder helder lichtbruin; het sprietknopje 

 donkerbruin met bruingeele spits. 



De door mij aangehaalde afbeelding van Cramer komt van 

 al de figuren van dien schrijver, welke Trimen citeert, het best 

 met mijn voorwerp overeen, ook in vleugelvorm en wat het 

 getal en de grootte der oogvlekjes aangaat; maar het roodgeel 

 der bovenzijde is bij mij veel uitgebreider en de onderzijde meer 

 eenkleurig paarsgrijs, zonder de geelgrijze, bandvormige teeke- 

 ningcn en de bruine vlek der voorvleugels van Ismene Cramer, 

 waar daarentegen weder cel \uen\b der voorvleugels paarsgrijs zijn* 



11. Y ph tb im a Hb., Herr.-Schäö'. 



Even min als bij het maken mijner aannieikingen op Herrich- 

 Schafïer's Prodromus Systematis Lepidopterorum (zie Tijdschrift 

 voor Entomologie, IX Jaargang, p. 124) heb ik eenig generiek 

 onderscheid kunnen vinden tusschen de genera Satyrus Herr.-Sch. 

 en Yphfhima^ waarvan ik thans verscheidene soorten ken. Naar 

 de teckeuing laten zich de vlinders trouwens goed genoeg onder- 



