BIJDRAGE TOT DE VLINDER^FAUNA VAN NEDER-GUINEA. 19 



duidelijker» binnenrandshoek; de achlerrand in cel 1 en dan 

 weder van cel 2 tot 4 vlak , op ader 2 iets hoekig ; op ader 5 

 begint de ronding van den voorrandshoek. De vleugelvorm is dus 

 ongeveer als bij de mannetjes der europeesche Boeticus en Teli- 

 canus en ook het lijf heeft dezelfde gedaante als bij die twee soorten« 



Grondkleur der bovenzijde een flets, licht, grijsachtig paars- 

 blaauw, veel lichler dan bij Telicanus ; aan de vleugelwortels 

 heldert het op, tegen de vleugelpunten verduistert de kleur. 

 De achterrand is van de voorvleugelpunt tot ader 2 der achter- 

 vleugels, 1er breedte van 1 mm. naar binnen vervloeijend bruin- 

 grijs gekleurd; wortelwaarts daarvan ziet men nog eene flaauwe, 

 bruingrijze , door de aderen in vlekken gescheiden donkere 

 schaduwstreep, die door een smal lijntje der grondkleur van den 

 donkeren achterrand wordt afgescheiden. Dit lijnlje is op de 

 aderen door donkere schubben afgebroken en vertoont zich op 

 de voorvleugels als eene rij zeer flaauw gebogen streepjes, doch 

 op de achtervleugels van ader 2 tot 6, als eene reeks blaauwe 

 boogjes door dat op die vleugels de donkere achterrand wortel- 

 waarts rond gegolfd en de vlekken der schaduwstreep franje- 

 waarts hol uitgesneden zijn. 



De zwarte vlek in cel 2 der achtervleugels is iets ovaal, 

 koolzwart, scherp begrensd; franjewaarts door het gebogen witte 

 lijnlje, wortelwaarts door de breede, mede overal scherp be- 

 grensde oranjcvlek, die iets breeder is dan de zwarte. Het 

 oranjegele vlekje in cel 1*^ bestaat slechts uit weinige schubben 

 die franjewaarts eerst bruingrijs zijn afgezet en dan door een 

 ongebogen wit lijntje dat nog een weinig langs ader 2 door- 

 loopt, liet staartje op ader 2 is 2 mm. lang, zeer fijn, bruin- 

 grijs met witte punt. De voorvleugels hebben op de dwarsader 

 een bruingrijs vlekje. Franje wit , doch gedeeld door eene 

 bruingrijze lijn die , van den staarthoek der acbtervleugels af 

 steeds verbreedende, eindelijk aan de voorvleugelpunt slechts de 

 uiterste punt der franje wit laat. 



Op de onderzijde zijn de middenvlekken, benevens de vlek- 

 ken der boogrij en de randvlekken slechts weinig donkerder 

 dan de licht geelgrijze grondkleur en zouden zonder de witte, 



