BIJDRAGE TOT DE VLINDEU-FAüNA VAN NEDER-GUINEA, 41 



mag nog betwijfeld worden of het deugt, want bij eene echte 

 Noctuine, Scolioptenjx libatrix kan ik zelfs bij geheele ont- 

 schubbing van den vleugel de vorking van de basis der dorsaal- 

 ader niet zien ; wel bemerk ik onder de dorsaalader een ader- 

 sprankje dat uit den vleugelwortel komt , doch het reikt niet tot 

 aan de genoemde ader en vormt dus daar geen gesloten celletje 

 zoo als het bij Luperina hasilinea b. v. wel doet. Het komt mij 

 ook voor dat de voorstelling als of de dorsaalader gevorkt ware 

 in het geheel niet juist is en eigenlijk nergens een vorking van 

 de basis dier ader plaats heeft, maar dat onder die ader nog 

 een aderrudiment uit den vleugelwortel ontspringt dat door eene 

 buiging de binnenrandsader even aanraakt en zich dan dadelijk 

 weder verwijdert. Bij de Noctuinen houdt het adersprankje 

 bijna onmiddelijk na die buiging op, doch bij de Pyralidina 

 loopt het nog een eind door. Aan den geheel ontschubden voor- 

 vleugel van de vermelde Luperina basiUnea zie ik dit zeer duidelijk. 



Ook mijne eigene onderscheiding der Liparidina en Noctuina 

 (Zie Vlinders van Nederland p. 17) houdt niet geheel steek 

 zoodra men die niet uitsluitend op de in Nederland voorkomende 

 soorten der beide familiën gaat toepassen; want bij Penthophera 

 morio bij voorbeeld vereenigt zich de costaaladeï' der achtervleugels 

 na de vorming eener wortelcel een eind weegs geheel met den 

 voorrand der middencel , terwijl daarentegen bij Diphthera 

 ludißca de wortelcel door de voorrands- en ondervoorrandsaderen 

 aan Jiaren oorsprong gevormd, vrij groot is, grooter dan bij 

 Panthea coenobita^ die Lederer onder de Lipariden wil rang- 

 schikken. 



Wat nu de afrikaansche soort aangaat die het onderwerp 

 dezer beschrijving is, zoo komt het mij voor dal wij haar, 

 niettegenstaande dat de habitus volstrekt niets Lipariden-achtigs 

 heeft, maar veeleer aan de Noctuinen herinnert en men dus 

 haar eerder bij Demas of Diloba zou plaatsen, toch tot de 

 Lipariden moeten rekenen, want ten eerste blijft ader 8 der ach- 

 tervleugels, ofschoon kort na haren oorsprong een eindweegs 

 langs den voorrand der middencel loopende, geheel vrij; ten 

 tweede zijn geene bijoogen aanwezig; ten derde zijn de sprieten 



