46 BIJDRAGE TOT DE VLINDER-FAUNA VAN NEÜER-GüINEA. 



over de onderhelft der middencel en dan iets opwaarts , zich 

 tot den achtterrand uitbreidende, onder de vleugelpunt uit en 

 deelt dus het vleugelvlak in eene smalle voorrands- en eene 

 broedere binnenrandshelft. Deze middenstreep is roodbruin, doch 

 die kleur is zeer dun opgelegd en de gele grond schijnt overal 

 door; tegen het eind heeft zij in cel 3, 4 en S drie fijne 

 donkerbruine langslijntjes en wordt, als of zij zich concentreerde, 

 onder de vleugelpunt geheel donkerbruin. Dwarsadèr fijn don- 

 kerbruin. Binnenrand bij den wortel ter breedte van één mm. 

 verder haarfijn donkerbruin, naar binnen vervloeijende. Ader- 

 einden tegen den achtterrand donkerbruin; de gegolfde franjelijn 

 paarsbruin; franje hchtbruin met donkere punten. 



Achtervleugels met franje wit, ongeteekend, de haren aan den 

 vieugelworte! geelachtig; franjelijn bruin. Onderzijde geelachtig 

 wit, de franje en franjelijnen als boven; op de voorvleugels is 

 tegen den achtterrand een spoor van de bruine streep der 

 bovenzijde te zien. Achterlijf oranjegeel behaard en daarover 

 heen met geelwitte haren bekleed , op zijde met zeven groote 

 zwarte vlekken. Voorborst, voordijen en heupen aan de voor- 

 zijde benevens al de tarsen donkerbruin. 



De afbeelding van Anlicyra combusta Walker, List of Hetero- 

 cerous Lepidoptera in the Brit. Mus. part V, p. 1092, welke 

 bij Horsfield en Moore, Catalogue of the Lepidopt. Insects in the 

 East-India Company's collection, Vol. II, pi. XIII, A, fig. S te 

 vinden is, stelt eenen aan Phalera Woerdeni naauw verwanten 

 vlinder voor, die echter door de vuil okerachtige-leemgele kleur 

 der voorvleugels en de vuilbruine middenstreep duidelijk onder- 

 scheiden is. Deze soort waarmede, ingevolge van Horsfield's onder- 

 zoek, Dinara lineolata Walker List etc. part VII, p. 1700 iden- 

 tiek is, behoort zeker ook tot het genus Phalera en het is 

 waarschijnlijk om het afvt^ijkende der teekening dat Horsfield 

 oordeelde dat de vorming van een nieuw genus (volgens Walker 

 zelfs twee genera voor eene en dezelfde soort) vereischl werd. 

 De rups van Anticyra combusta beeldt Horsfield af; zij verschilt 

 mede niet zoo bijzonder in vorm enz. van die onzer europesche 

 /'Äa/era-soorten. 



