104 BIJDRAGE TOT DE VLINDER-FAIINA VAN NEDER-GÜ1NEA 



lijn is naar de vleugelpunt verlengd en loopt uit in een klein, 

 duidelijiv wil streepje, dat de vleugelpunt deelt en de zwarte, 

 als bij InconspicueUus gevormde franjelijn afzet. Tusschen de 

 beide lijnen ziet men aan den voorrand eene onduidelijk be- 

 grensde witte vlek die de helft van den vleugel beslaat. Even 

 als hij de voorgaande soort ziet men ook hier, tusschen de 

 tweede dwarslijn en de franjelijn fijne zwarte lijntjes. Franje 

 grijs, aan den wortel niet lichter, doch wel aldaar een weinig 

 glanzig. Achlervleugels en onderzijde mede als bij de voorgaande 

 soort. Voor de vleugeladeren zie de aanteekening bij het genus. 



Genus Eroiiene Hübn., Zeil. p. 52. 



91 Ocellea Haw. — Zell. Cramb. et Chilonid. genera et spec, 

 p. 54. — Phycis foeniculella Treits, — Crambus Cyrilli 

 Herr.-Sch. IV, p. 67; V, Tin. fig. 144, 145. 



Een paar; vrij gaaf; behoorende tot de variëteit met witte 

 achtervleugels. 



Deze soort is tamelijk ver verbreid, daar zij in het zuiden 

 van Europa, uit Azië, Afrika en, gelijk Prof. Zeiler mij mede- 

 deelt, ook in IVoord-Amerika (Texas) voorkomt. 



Genus Myelois Zeil., Isis 1848, p. 651. — Herr.-Sch., Syst. 

 Bearb. IV, p. 95. 



92 Stibiella m. Nov. spec. - Pi. Vili, fig. 7 (<?) en fig. 8 (î). 



Vijf exemplaren (4 mannetjes en 1 wijfje), waarvan een paar 

 zeer gaaf. 16 — 18 mm. 



Bij het mannetje dezer afrikaansche soort zijn de sprieten 

 geheel ongewapend , de achtervleugels niet uitgesneden , de 

 voorvleugels onder zonder haarbosje aan den wortel. Verder 

 zijn bij beide seksen de lipvoelers opgerigt, glad beschubd ; het 

 eindlid half zoo lang als lid 2, spits; de niiddenader der ach- 

 tervleugels in 4 lakken verdeeld (of beter gezegd: de achter- 

 vleugels hebben ader 5). In de voorvleugels ^die elf aderen 

 hebben) komt ader 5 uil de dwarsader, 7 en 8 zijn gestoeld 

 en eindelijk zijn de onderkaaksvoelers klein en draadvormig. 



