BIJDRAGE TOT DE VLINDER-FAUNA VAN NEDER-GUINEA. 109 



Franje als de vleugel. Achtervleugels en achterlijf bijna zwart. 

 Onderzijde donkerbruin. 



Kop en halskraag oranje ; thorax en schouderdeksels ijzer- 

 grauw; pooten bleekgeel. 



Ik benoem deze soorl naar mijnen vriend, den heer J. H. 

 Albarda te Leeuwarden. 



Genus 19. Grapholitha Treits., Led. p. 330. 



C. 



A. Sericoris Hein. 



9S Improbana m. Nov. spec. — PI. Vili, fig. 11. 



Een vrij gaaf mannetje. 14 mm. 



Wanneer men alleen het aderstelsel van dezen vlinder be- 

 schouwt, moet men hem in afdeeling C. a van von Heinemann 

 plaatsen, doch naar de leekening der voorvleugels is hij veel 

 meer aan sommige soorten van zijne afdeeling K {Semasia) ver- 

 want. Hiervan scheidt hem echter de vleugelvorm, die gelijk 

 is aan dien van afdeeling I, Paedisca von Hein. 



Daar de vleugels van dit mannelijk exemplaar evenwel geen 

 omslag aan den voorrandswortel hebben en de verschillen in het 

 adcrbeloop onze zekerste gidsen in het zoo soortenrijke genus 

 Grapholitha zijn , geloof ik dat het beter is onze soort voorloopig 

 in afdeeling C. a te plaatsen. 



Grondkleur der voorvleugels bleek grijsachtig leemgeel, ver- 

 duisterd door donkergrijze bestuiving die het sterkst is aan den 

 voorrand en gaandeweg dunner wordt naar den binnenrand toe 

 tot op tweederden der vleugelbreedte, waar de gele grondkleur 

 bovenkomt, vooral aan het midden van den binnenrand, waar 

 men eene pyramidale vlek ziet, die iets lichter is dan het overige, 

 ongeveer als bij bijna eenkleurige voorwerpen van Grapholitha 

 immundana. Aan den voorrand ziet men de aan het genus 

 Grapholitha bijzonder eigene voorrandshaakjes. Bij onze soort 

 is de gansche voorrand van den wortel tot aan de vleugelpunt 

 er mede bedekt. Acht hunner zijn dikker dan de overigen en 

 worden van den vleugelwortel af grooter; het derde, zesde en 



