OVEn DEN ERESÜS ANNüLATÜS HAHN. HS 



zij doen zoude. Tot mijn leedwezen nam de omvang van het 

 abdomen trapsgewijs af, ofsclioon anders geene veranderingen , 

 bijv. in de kleurteekening , waren op te merken. Den 22sten Julij , 

 alzoo juist nadat ik haar twee maanden zonder eenig voedsel 

 te hebben genoten in leven had gezien , vond ik haar des mor- 

 gens dood op den bodem der flesch liggen. Toen ik haar 

 onmiddelijk in een spiritusglaasje overbragt, ontdekte ik dat 

 aan een van hare achterpooten eene, insgelijks doode, mier be- 

 vestigd was. Was deze aanraking slechts toevallig? Dit komt 

 mij het meest waarschijnlijk voor. Of wel had er tusschen hen 

 een strijd plaats gegrepen ? Heeft de mier de spin aangevallen 

 en gekwetst, of omgekeerd? Dit bleef mij natuurlijk onbekend. 

 I\u kwam er eene vrees bij mij op van eenen anderen aard. 

 Zou hare schoone roode kleur ook in den alcohol verbleeken of 

 verdwijnen, zoo als dit bij de meeste fraai gekleurde, gele, 

 groene en roode spinnen het geval is. Gelukkig is dit tot 

 hiertoe, 20 December, nog niet geschied, zoodat zij een der 

 fraaiste exemplaren in mijne collectie uitmaakt. 



De familie waartoe dit genus behoort, die der Eresoidae^ 

 grenzende aan die der Attoidae^ beide in de onderorde der 

 Saltigradae voorkomende, wordt in Europa door slechts enkele 

 soorten vertegenwoordigd. Deze zijn bijna uitsluitend gevonden 

 in de zuidelijke landen, Spanje en Portugal, Turkije en Grie- 

 kenland, ItaUë en Sicilië, iets noordelijker ook een tweetal 

 soorten in de zuidelijke provinciën van Oostenrijk, Hongarije en 

 Beijeren, en in Frankrijk voornamelijk in de omstreken van 

 Parijs. Of Eresus in Engeland wordt aangetroffen , durf ik niet 

 bevestigen. In Albin's Natural Historij of Spiders komt hij 

 niet voor. Black wall nogtans teekent ééne soort {cinnabariims) 

 af, «naar een enkel exemplaar uit het «Britsch Museum», en 

 zegt er alleen van : « Eresus is admitted as British on the 

 authority of Leach». In Zweden en Noorwegen schijnt men 

 hem niet te kennen; Westring maakt er in zijne Araneae Siie- 

 cicae geene melding van. Ook in Noord-Duitschland , althans 

 Pruissen, is hij niet bekend. Ohlert (Leipzig) vermeldt hem 

 niet , en de ten dezen zoo zeer bevoegde hoogleeraar Grübe 



