116 OVER DEN ERESDS ANNÜLATÜS HAHN. 



brengt hem tot de reeds vroeger door mij aangehaalde reeks 

 dier Zuid-Europeesche spinnen-geiiera , die hij meent dat op de 

 breedte van Dantzig , Lijf en Koerland «niet meer te verwach- 

 ten zijn» [Verzeichniss u. s. w. 1859, S. 19). Ofschoon dus 

 Giebel, in zijne Gliederlhiere ^ meent te mogen beweren, dat 

 Eresus ^ althans de cinnaburinus ^ «in J/y'f/eZ- Europa iveit ver- 

 breitet ist » wordt hij overigens met meer recht vrij algemeen 

 «hoogst zeldzaam» genoemd. Simon onder anderen, zegt er van : 

 « ce genre habite surtout le bassin de la Méditerranée ; il est 

 »rare partout, et ses espèces ne sont trouvées que par un petit 

 «nombre d'observateurs, surtout pendant les années chaudes»'; 

 en Grube, loc: cit. dat ook nEresus in Südlichen-Deutschland 

 «und England nur in einzelnen Repräsentanten vorkommt.» 



De nog betrekkelijk het meest voorkomende soort is E. cinna- 

 herinus of cinnabarinus Walck. = quatuor -guttat us Hahn, die 

 er als 't ware de type van uitmaakt. Bij deze wordt de helder 

 cinnaber- of menie-roode kleur van het abdomen niet alleen 

 achter aan de zijranden , maar ook aan de achterste helft van 

 den thorax, alsmede aan de drie paren achter pooten ^ in meer 

 of minder sterk uitgedrukte strepen aangetroffen , terwijl de 

 vier koolzwarte stippels op het roode achterlijf, door witte 

 haar -ringetje s zijn omgeven. Deze soort wordt door Walckenaer, 

 Blackwall en andere araneologen, waarschijnlijk te recht, vereen- 

 zelvigd met E. illustris en E. puniceus van H. u. K. , doch 

 naar mijne meening ten onrechte insgelijks zamengevat met 

 eene, trouwens zeer verwante, species, den E, annulatus Hahn, 

 waartoe mijn exemplaar behoort. Deze namelijk , ofschoon 

 overigens in gedaante weinig of niet verschillende, is geteekend 

 met zes zwarte stippelvlekken op het abdomen (4 groote en 2 

 kleinere), allen zonder witte haarringen, terwijl de, duidelijker 

 en breeder, wit geringde pooten, zonder eenige roode teekening 

 zijn. Deze verschillen komen mij te groot voor, om die met 

 Walckenaer, Blackwall, Doleschall en anderen, alleen als variëteits- 

 wijzigingen te beschouwen, of om er zich van afte maken, 



1 Dit laatste kan van het vindjaar vau mijn exemplaar (1871) niet worden gezegd. 



