LES MACROLÉPIDOPTÈRES DE BRÈDA ET DE SES ENVIRONS. 123 



bruin, aan den binnenkant grauw; tarsen bruin en grauw ge- 

 ringd. 



De voorvleugels, ruim tweemaal zoo lang als de lengte van 

 den thorax, zijn als dezen, op de rugzijde nl. , gekleurd of ook 

 iets lichter en even als de achterzijde, van eene lange haarach- 

 tige grauwe franje voorzien. De teekening bestaat uit twee 

 binnenwaarts gekromde dwarslijnen, die donker zwart gekleurd 

 zijn. Bij één mijner exx. loopt midden over de franje eene derde 

 dwarslijn, zoodat deze in tweeën gedeeld schijnt. IVog kan ik 

 opgeven, dat gedurende de paring het $ met vertikaal opgesla- 

 gen vleugelen in tegengestelde rigting van het % zit. Het ei is 

 groen, geribd en boven en onder afgeplat. 



Merkwaardig is de eigenaardige vorm , die het nog onbe- 

 vruchte ? in rust aanneemt , zij gelijkt dan vrij wel op eene tro- 

 pische Gasteracantha. Bij de minste aanraking laat zij zich, als 

 dood, vallen. 



i**. De rupsen van Platypteryoc fulcataria L. en 

 P. curoatula Bkh. 



Als regelen ter onderscheiding van beide, zeer op elkander 

 gelijkende larven, wordt opgegeven o. a. dat men de eerste 

 alleen op berk , de tweede alleen op els vindt. Dit jaar heb ik 

 ± 2S0 rupsen van beide species gevonden en gekweekt, en daarbij 

 de ondervinding opgedaan , dat n*'. 1 evenveel op els als op berk 

 voorkomt, terwijl n°. 2 slechts tweemaal door mij op berk werd 

 waargenomen. Het is alleen de kleur, die in dezen een zeker 

 kenmerk oplevert, aangezien ook de hoogte der bulten op be- 

 paalde ringen niet bij alle voorwerpen dezelfde is. 



S°. Rupsen van Selenia lunaria S. V. en 

 S. tetralunaria Hfn. 



Het verwondert mij zeer, dat geen onzer inlandsche lepidopte- 

 rologen de grove dwaling heeft bespeurd, waaraan vader Sepp 

 zich in het o* deel schuldig maakt. Eene tweevoudige kweeking 

 heeft mij dit jaar overtuigd, dat hij de rups van de tweede 



