170 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ASILIDEN 



Walk. (Proc. of (he Linn. Soc. V. 265. 5) met mijne soort over- 

 een te stemmen , en ik zou zelfs overhellen om haar met de 

 mijne voor dezelfde te houden , indien Walker niet bepaaldelijk 

 aan de vleugels een zwartachtigen achterrand toeschieef , terwijl 

 bij het exemplaar, dat voor mijne oogen is, de achterrand niet 

 verdonkerd is. 



4. Laphria Blumei n. s. 



Nigricans^ flavo-hirki; abdominis mnculis lateralibus pedi- 

 busque ßavis ; tarsorum apice fjenibusque obscuris; alls luteis 

 apice margineque posteriori fusco-limbato; palpis ßavo-pilosis. 

 $ 7— 8| lin. 



Gelijkt in de meeste opzigten op de vorige soort, maar is 

 minder donker zwart en minder glanzig op het achterlijf; 

 het tweede sprietlid is eenkleurig met de andere leden; de 

 palpen zijn roodgeel behaard; de gele beharing van den thorax 

 en het schildje is digter en zet zich ook eenigszins op het 

 achterlijf voort; ook vertoonen zich een paar lichte schouder- 

 vlekken; de borstzijden zijn geheel licht geelgrijs en hebben 

 gele beharing; ook de uitstaande lange haren vóór de kolfjes 

 zijn geel; aan de zijden van het achterlijf zijn gele vlekken, 

 meest door de beharing gevormd. Pooten roodgeel,- alleen de 

 uiterste knieën bruin ; voorts de heupen zwart en de tarsen , 

 althans de vier laatste leden , zwartachtig ; de beharing en 

 borstels der pooten roodgeel, alleen aan de tarsen zijn de 

 borstels zwart. Vleugels helder roodgeel, aan den wortel flaauwer; 

 de spits paarsachtig bruin van dezelfde uitbreiding als bij 

 L. terminalis, doch hier als een min of meer breede zoom 

 langs een gedeelte van den achterrand voortgezet. 



Twee wijfjes, het cene van Java, het andere van Sumatra 

 (Müller), in het Museum onder het etiquct Blumei v. Voll., 

 doch nog onbeschreven. 



5, Laphria pernigra n, s. 

 Tota nigra; alis violaceo- fuscis. Î 9 lin. 

 Geheel en al donkerzwart, ook de pooten en kolfjes, de 



