VAN DEN OOST-INDISCHEN ARCHIPEL. 197 



monding iets vernaauwd; de dwarsader, welke de discoidaal-cel, en 

 die, welke de vierde achtercel sluit , liggen in ongelijke rigting; de 

 laatstgenoemde dwarsader is meestal een weinig buikig uitgebogen. 

 De soorten van het geslacht Maira zijn over het geheel niet 

 gemakkelijk te onderscheiden , daar velen zeer op elkander ge- 

 lijken en bij dezelfde soort de grootte dikwijls zeer uiteenloopt. 

 Als kenmerken kunnen dienen de meerdere of mindere metaal- 

 glans, de haarbekleeding, de vorm en lengte der sprieten, 

 vooral van het derde lid, het al of niet aanwezig zijn van 

 lichte teekening op den thorax. Behalve enkele voorwerpen, die 

 ik zelf bezit , heb ik uit het Leidsche Museum w einig minder 

 dan 100 exemplaren voor mij, die van den Oost-Indischen 

 archipel afkomstig, tot het geslacht Maira behooren. Zij vormen 

 te zamen 15 soorten, waarvan O [aenea Y-àhv.^ au7Ìfacies Macq.^ 

 spectabilis Guér. , Kollari Dolesch. , Ivurbinyi Dolesch. en compta 

 Walk.) reeds vroeger beschieven en de 7 overigen nieuw zijn. 

 Ik hoop dat het mij gelukt zal zijn, in de volgende analyse 

 en beschrijvingen althans eenigszins duidelijk de keiuuerken op 

 te geven, waardoor zij zich onderling onderscheiden. 



«. Thorax van boven naakt of bijna naakt , 

 soms met korte platliggende, de grond- 

 kleur bedekkende beharing, doch steeds 

 zonder opstaande beharing b. 



Thorax van boven met duidelijke op- 

 staande beharing /. 



b. Thorax even als het achterlijf glanzig me- 

 taalachtig, buiten de schoudervlek van 

 boven zonder lichte teekening c. 



Thorax geheel of bijna geheel zonder me- 

 laalglans; en zoo deze aanwezig is, behalve 

 de schoudervlek nog met verdere lichte 

 teekening h. 



c. De uitslaande beharing ter wederzijde van 

 den eersten lijfsring en de lange borstel- 



