VAN DEN OOST-IN ÜISCHEN ARCHIPEL. 235 



eenige zwarte , in de borstzijden vóór de kolfjes eenige gele 

 borstels. Achterlijf slank , zwarlhruin ; de achterrand der ringen 

 met lichtgrijzen , in 't midden afgebroken zoom, die in sommige 

 rigtingen , vooral in de zijden , iets roodachtigs krijgt ; in de 

 zijden een lichtgrijze , loodachlig weerschijnende band ; ier 

 wederzijde aan iederen ring een paar gele borstels; buik bruin- 

 achlig met lichlroode insnijdingen; mannelijke geslachtsdeelen 

 niet breeder dan de laatste lijfsring; de langarmen zeer in de 

 lengte getrokken , zwart met eenigen glans en bleekgele beharing ; 

 eijerbuis van het 2 cylindrisch , spits toeloopend , glanzig zwart. 

 Pooten zwartbruin; de heupen aschgrauw; de buitenzijde der 

 voordijen en der voorste scheenen , de achterzijde der achter- 

 scheenen en veeltijds ook de tarsenleden , met uitzondering van de 

 spits, kastanjebruin of bruingeel; de ondervlakte van het eerste lid 

 der tarsen en van de spits der scheenen met digte goudgele 

 zijdeachtige beharing; de borstels der pooten stevig, meeren- 

 deels zwart, doch hier en daar ook enkele gele borstels. Kolfjes 

 geel. Vleugels (PI. 11, fig. 15) met geelachtige tint, aan de 

 spits en den achterrand bruingrauw ; de aderen zwartbruin. 



In het Museum bevinden zich voorwerpen van Java (Macklot), 

 Timor (Wienecke) en Sumatra (Ludeking); ik zelf bezit eenige 

 exemplaren van Java, en daaronder een paar mannetjes, die veel 

 kleiner zijn (slechts 7i lijn , doch zich overigens door geen wezenlijke 

 kenmerken onderscheiden. Dit verschil in grootte bevestigt mijne 

 meening, dat Asiliis perplexus Wied. en Trupanea rubrUarsata 

 Macq. ook tot deze soort behooren , wijl ook daâr het onder- 

 scheid bijna alleen in de grootte schijnt te bestaan. 



III. EccoPTOPus Löw. 



In tegenstelling met de beide voorgaanden, bezit het boven- 

 genoemde geslacht, even als al de volgenden, in het aderbeloop 

 der vleugels den Europeschen vorm, d. i. er zijn slechts twee 

 cubitaal- cellen en de bovenarm der cubilaal-vork heeft aan hare 

 basis geen rudimentair terugloopend adertje, terwijl de beide 

 armen dier voik aan de uitmonding uit elkander , de eene op- 



