248 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ASILIDEN 



in den $ onder aan de achterdijen cene digte gele en aan de mid- 

 denscheenen aan de binnenzijde in 't midden eene buitengewoon 

 lange, donkere beharing; aan 't eind der scheenen en aan de 

 tarsen vele zwarte doornige borstels; voorts aan de knieën en 

 aan de scheenen enkele verspreide zwarte borstels, waarvan er 

 in den ê drie digt bijeen staan aan den wortel der achterscheenen. 

 Kolfjes geel. Vleugels met gele tint, aan den voorrand geelbruin, 

 de spits met broeden bruingrauwen zoom, die zich ook eenigs- 

 zins langs den achterrand uitstrekt. 



Het Museum bezit eene reeks van exemplaren, door Bern- 

 stein overgezonden en afkomstig van Morotai, Waigeoe, Batjan, 

 Ternate en Halmaheira. 



Zeer na verwant is Itantus dipygus Schiner (^Diptere Novara- 

 Reise blz. 188, n°. 83) , waarvan echter de zwarte teekening aan 

 de pooten ontbreekt en daarentegen de donkere kleur der 

 vleugels meer uitgebreid is. Ook Asiliis involutiis Walker {Pro- 

 ceedings of the Linnean Society^ V. 281. 59) schijnt niet veel 

 van deze soort te verschillen. 



o. Ilamus dentipes n. s. 



Fulvus ; thorace vittis nigellis ; abdomine a//o, fulvo-fa- 

 sciato; antennis nigris ; pedibus flavis. nigro-signutis ; fenio- 

 riim posticorum basi siibtus denticulato. c? 9| lin. 



Deze soort, waarvan slechts een enkel exemplaar in het Mu- 

 seum voorhanden is, komt in alle kenleekenen met de vorige 

 overeen, doch is onderscheiden door de achterdijen (PI. 12, 

 fig. 6), die eenigszins slanker en een weinig gekromd zijn , van 

 onderen aan den wortel de beharing missen, maar aldaar een 

 stompen tand hebben. Dit zeer in 't oog vallende kenmerk duidt 

 blijkbaar cene afzonderlijke soort aan, hoe groot overigens ook 

 de overeenkomst zij. 



Een S van Salawatti (Bernstein). 



