VAN DEN OOST-INDISCHEN ARCHIPEL. 249 



X. Allocotasia Schirier. 

 ( Verhandl. zool. bol. GeseUsch. Wien, 1866. p. 663 en 848). 



Dil geslacht behoort, even als de beide volgenden, tot die 

 groep der Asilinen, bij welke de sprietborstel van onderen be- 

 haard is; het is van Ommatius onderscheiden door den zwakker 

 gebouwden thorax , door het bijna geheel platte aangezigt , maar 

 voornamelijk door het buitengewoon verlengde, slanke, kegel- 

 vormige derde lid der sprieten en den naar verhouding korten, 

 matig digt gekamden eindborstel (PI. 12, fig. 7). De kop is niet 

 breeder dan de thorax , het aangezigt smal , naar onderen een 

 weinig verbreed ; het geheele ligchaam slank ; hel achterlijf 

 voorbij het midden iets verbreed of aan het uiteinde verdikt, 

 allhans in den ^; de poolen zijn matig stevig, de dijen onverdikt. 



Er was tot dusverre slechts ééne soort bekend, te welen: 

 A. mirala Fabr.; eene tweede, zeer fraaije Javaansche soort 

 bevindt zich bovendien in hel Leidsche Museum. 



a. Poolen geheel roodgeel; achterlijf rood- 

 geel met den vijfden en zesden ring 

 zwartbruin 1. aurata Fabr. 



Poolen roodgeel, met zwarten ring aan 



de achterdijen en groolendeels zwarte 



larsen; achterlijf zwart met gelen ach 



terzoom der vier eerste ringen ; de vijfde 



ring geel met driehoekige zwarte rugvlek . 2. Iriangulum n. s. 



1. Allocotasia aurata Fabr. 



Flava ; anlennarmn arliculo ultimo nigro ; thorace aureo- 

 micante, fusco-vittato ; abdominis seg mentis quinto et sexto 

 fuscis , ßavo-marginatis. i $ 6 — 7| lin. 



Syn. Fabricius, Entom. syst. IV. 587. 48. Asilus auratus. 



ld. Syst. Anti. 167. 12. Dasypogon auralus. 



Wiedemann, Dipt. exot. 1. 215. 2. Omnuitius auratus. 

 ld Ausser. Zweifl. 1. 420. 4. // ¥ 



