270 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ASILIDEN 



voorrand is de randader met de subcostaal-ader tot eene zwarte 

 streep ineengesmolten \ de bovenarm van de cubilaal-vork komt 

 bijna in de vleugelspits uit; de wortel der vork ligt juist boven 

 het eind der discoidaal-cel; de middendwarsader duidelijk voorbij 

 het midden, op ongeveer twee derden der discoidaal-cel ge- 

 plaatst; de beide langsaderen, die de tweede achtercel vormen, 

 zijn bij haar begin een weinig uit elkander gebogen en komen 

 vervolgens weder wat nader bijeen. 

 Een ? van Aru (Rosenberg). 



10. Ommatius impeditus n. s. 



Ni(jro- fuse lis ; antennis nigris; pedibus flaois ^ niijro-varie- 

 (jatis: tarsortim anticorum articolo primo flavo; alarum apice 

 fuscescente. ? 5| lin. 



Zeer verwant aan de vorige soort, maar merkelijk kleiner en 

 wat donkerder. Het derde lid der sprieten is naar verhouding 

 langer, en wel ruim zoo lang als het tweede; de beharing der 

 palpen , de uitstaande haren vóór de kolfjes en die aan de zijden 

 van den eersten lijfsring zwart, de laatsten echter voor een deel 

 ook geelachtig. De pooten zijn slanker; de voorste dijen aan de 

 spits voor ongeveer een vierde zwart en bovendien van voren 

 met eene zwartbruine veeg, die van den wortel uitgaat, maar 

 de zwarte spits niet bereikt; al de scheenen met zwartbruine 

 spits; aan de voorste tarsen blijft het eerste lid roodgeel. Vleu- 

 gels als bij Aruensis, met dit onderscheid, dat de wortel van 

 de cubitaal-vork een weinig voorbij hel eind der discoidaal-cel ligt. 



Een ? van Borneo (Müller). 



11. Ommatius argyrochirus n. s. 



Fuscus; pedibus anterioribus ruft s ^ anlicarum tibiis tarsis- 

 que paUidis ^ argenleo-pilosis; pedibus posticis fu sci s ^ femo^ 

 rum tibiarumque basi rufo. i (? $) 3| — A\ lin. 



Aangezigt vuilgeel, zeer smal en ongewelfd; knevelbaard geel, 

 van boven met eenige zwarte haren; sprieten zwart. Thorax, 



