108 



twee klaauwtjes en meestal daar tusschen een kussentje. 



Wanneer wij nu ons voorwerp met deze gegevens vergelijken , 

 dan zien wij dat het in alle opzigten deze kenmerken bewaarheid , 

 behalve een enkel , namelijk dat der platte dijen. De dijen van 

 ons voorwerp zijn niet plat of zamengedrukt te noemen ; de 

 overdwarsche diameter van den boven- naar den onderkant 

 is wel eenigzins grooter dan die van de binnen- naar de bui- 

 tenzijde , maar op verre na niet zoo als wij dat bij andere 

 kakkerlakken gewoon zijn te zien. Ook zijn zij langer naar 

 evenredigheid der breedte van het ligchaam dan bij andere 

 Blattinen. Eindelijk zijn ook de stekels der scheenen bijzonder 

 kort en onaanzienlijk. Dit verschil in de kenmerken , onvol- 

 doende om het insect uit de familie der kakkerlakken af te zon- 

 deren , noodzaakt mij nogthans voor hetzelve een nieuw geslacht 

 te vormen , dat ik om de bijzondere grootte van dit voorwerp 

 Arciiiblatta noem. 



Het ontbreken der vleugels en dekschilden ziende , zal men 

 misschien de aanmerking maken dat het mogelijk is , dat ik een 

 genus op esn larven- of liever nymfen-vorm invoer. Ik meen 

 evenwel grond te hebben om te vermoeden dat ons voorwerp , 

 ofschoon vleugelloos , volwassen is , daar de bekleedselen van 

 meso- en metathorax, hocAvel aan de einden lapvormig , in het 

 midden door een lijstje verbonden en aaneengegroeid zijn , 't geen 

 wel nimmer kon plaats hebben , indien het insect bij opvolgen- 

 de vervelling nog vleugels en dekschilden verkrijgen moest. 



Het geslacht onderscheidt zich dus van de overigen in deze 

 familie door nagenoeg niet zamengedrukte dijen en zeer korte 

 stekels aan de scheenen. De plaats , die het in moet nemen in 

 de rij der Genera , is nog zeer moeijelijk te bepalen , daar dit 

 nieuwe geslacht zich aan geen der bekenden aansluit. Misschien 

 zal het ontdekken van eene tweede soort uit hetzelfde genus 

 tot de zuivere plaatsing in het natuurlijk stelsel den wegwijzen. 



Gaan wij nn over tot de beschouwing der soort. Ik noem 

 haar ffoevenii , ter cere van den hoogleeraar J. van der Hoe- 

 ven , een' der grootste dierkundigen onzer eeuw , wiens wel- 



