118 



achtig met Mitte haarbosjes. De groote witte dwars- 

 band is aan de buitenzijde door een sterk rosé gekleurde 

 lijn afgezet. De doorschijnende halvemaan-vlek , die 

 men op alle vleugels vindt , is grooter en breeder en 

 de bruine tusschenruimte aan den bovenvleugelrand zeer 

 langwerpig , dikwijls tweemaal langer dan breed. Bij 

 de S. Arrindia is de buik geheel Avit , de buitenrand 

 van den dwarsrand bleek-grijs, de halvemaan-vlek kor- 

 ter, zoo dat de ruimte aan den bovenvleugelrand naau- 

 welijks iets langer dan breed is. 

 5°, De S. Cynthia heeft gewoonlijk jaarlijks slechts twee 

 generatien en overwintert als pop. De S. Arrindia heeft 

 daarentegen eene opvolging van generatien , die in een 

 jaar van zeven tot twaalf klimt. De eerste voedt zich 

 met de bladeren van den Ailanthus glandulosa , de laat- 

 ste met die van den Ricinus communis , hoewel beiden 

 met deze gewassen en ook met anderen zijn groot te 

 brengen. 

 De overeenkomst tusschen deze soorten is niettemin zoo groot 

 dat het aan Guérin-Méneville gelukte de vlinders onderling te 

 doen paren en bastaarden te verkrijgen , die weder verder 

 voortteelden. Dit feit is van het hoogste belang en zoude , daar 

 het in strijd is met de gewone waarnemingen omtrent dit punt , 

 ons bijna tot het vermoeden leiden , dat men in weerwil der 

 opgegeven kenteekenen van verschil , toch nog zal moeten ein- 

 digen met S. Cynthia en S. Arrindia weder tot dezelfde soort 

 terug te brengen ; welke veronderstelling zelfs Guérin-Mene- 

 ville tegenwoordig minder onwaarschijnlijk dan vroeger, schijnt 

 te achten. 



Blijkt het echter dat beiden werkelijk twee verschillende 

 soorten uitmaken , dan is het groole vraagstuk der voorttee- 

 ling van bastaarden in bevestigenden zin opgelost , hoewel , 

 alvorens men dit met bepaalde zekerheid zal kunnen aanne- 

 men , het bewijs zal dienen geleverd te worden , dal men hier 



