121 



gebleven en menigeen , die met de uiterste belangstelling de 

 vorderingen , welke deze zaak in Europa maakte , had gadege- 

 slagen , achtte het wenschelijk dat ook hier te lande proeven 

 genomen werden. Ook Avij behoorden tot dit getal en besloten 

 om zelven te onderzoeken in hoe verre het mogelijk zoude zijn 

 om onder onze meer gure luchtstreek eene opkweeking met 

 goed gevolg te ondernemen. Het zijn de vruchten van dat on- 

 derzoek , die wij thans mededeelen ; vooraf echter wenschen wij 

 het insect uit een entomologisch standpunt te beschouwen en 

 zullen wij dus beginnen met het geven eener zoo volledig mo- 

 gelijke beschrijving der verschillende levensperioden , om daar- 

 na de bijzonderheden , die wij ten aanzien der ontwikkeling 

 en kweeking opmerkten , te doen volgen. 



Het ei. De vorm is ovaal , even breed aan beide uiteinden ; 

 de schaal heeft de kleur van een hoenderei en is gevormd uit 

 eene vrij harde zelfstandigheid , flie , bij vergrooting beschouwd , 

 een korrelig aanzien heeft en met onregelmatige zwarte en brui- 

 ne vlekjes bedekt is , die zich als stofjes onder de gomachtige 

 bekleeding bevinden en niet doordringen , zoodat het inwendige 

 geheel wit en glad is. De lengte bedraagt in doorsnede ge- 

 middeld iets minder dan 2 mm. , de breedte ruim 1 mm. 

 Het gewigt vonden wij iets grooter dan Guérin-Méneville het 

 opgeeft ; deze stelt namelijk van 6G6 tot 558 eijeren op één 

 gramme. 



Wij bevonden dat 



540 eijeren gelegd 9 — 10 Sept. wogen 



op den 10^" Sept l gramme 



» 17 » 0,930 » 



» 24 met 2 uitgekomen rupsjes 0,860 » 



» 25 met 16 » » 0,840 » 



hebbende dus de eijeren tusschen 10 en 25 Sept. een verlies 

 van 160 milligrammes ondergaan. 



Eene andere proef genomen met 200 eijeren , gelegd 8 — 9 

 Sept. , gaf de volgende uitkomst : 



