184 



schijfcel [cellula discoidnlis) is geopend tlooi het ontbreken 

 van de derde dwarsader *). 



, De ondervleugels zijn rond met zeer weinig uitstekende hoe- 

 ken , behalve de anaalhoek bij eenige mannetjes. De onder- 

 rand-ader is reeds bij de basis vertakt ; de eerste dwarsader is 

 weinig gebogen en maakt slechts de basis van ader 6 uit, ge- 

 lijk de tweede van ader 7 , de derde ontbreekt , zoodat de 

 schijfcel ook hier geopend is^). 



Tan het achterlijf valt bij de gedroogde voorwerpen niet veel 

 te zeggen ; het schijnt naar gelang van den thorax smal en 

 kort te zijn. 



De voorpooten van het mannetje zijn klein en slank , rijke- 

 lijk , vooral aan de buitenzijde , met donsachtig haar bezet ; 

 hun tarsus bestaat uit een lid , dat even breed en even be- 

 haard is als de tibia ; deze pooten zijn ware poetspooten. Die 

 van het wijfje zijn minder behaard en schijnen dus nog slan- 

 ker ; de tarsus bestaat hier uit vijf leden , waarvan het eerste 

 een derde der lengte van de tibia bezit en de 4 volgenden ui- 

 terst kort zijn en alleen te herkennen aan de fijne sporen , 

 die de drie middelsten aan de onderzijde vertoonen. 



De pooten van het tweede paar zijn de längsten ; hunna 

 scheenen zijn aan twee zijden met eene rij scherpe doorntjes 

 bezet. 



De scheenen der 4 achterpooten hebben allen twee vrij groo- 

 te doornen aan het eind. Alle tarsen zijn korter dan de schee- 

 nen. 



Hel laatste lid der vier achtertarsen draagt twee klaauwen 

 en eenen kring van vrij lange stijve borstelharen. 



Ofschoon de rangschikking van Moore mij eenigzins zonder- 

 ling voorkomt en ik vooral niet begrijp , waarom de zoo af- 



1) Dij NcsivKtchus , Dir tea , en misscliicn nog een paar andere soorten is 

 oiiilertussclien dcie eel door een uiterst lijn riblielje gesloten. 



2) Ver!« larinjj omtrent (!c gebezigde nommers van cellen en aderen lian 

 men vinden in de Inleiding van H. von Heinetnann voor zijn werk: Die Sc/innt- 

 liiidinge Dl' ld Schlunds und der Schweiz (Brunswijk 1859.) 



