193 



was niet opgegeven of zij naar een voorwerp , door Fabricius 

 zelven bestemd, of wel naar zijne beschrijving en die van 

 Godart in de Encyclopédie Méth. Deel IX, gedetermineerd 

 was. Die beschrijvingen zijn zoo kort en onbepaald, dat zij 

 op deze soort uilmuntend passen , doch ook op nog drie of vier 

 anderen. Pelea wordt door Moore als zijne 51*^ soort aange- 

 haald , doch als onzeker niet nader beschreven. 



's Rijks museum bezit twee mannetjes en vijf wijfjes, door 

 den hoogleeraar Blume uit Java medegebragt. 



14, Adolias octogesima Yoll. (PI. 10. fig. 5 cT 

 en PI. 11. fig. 1 ?). 



j4d. ((/ alis poséicis subangulatis , Ç rotundatis). I 

 mare : alls anticis supina viridescenti-fuscis , poslicis 7'U'- 

 fescent i- f use is , fasciis transver sis obscurioribus , poslicis 

 prope basin notis 8 et O insignitis. In femina: alis su- 

 pra dilute fuscis , fascia latiori alba , seda fasciola an- 

 gulosa fusca. 



Tlugt (^ 0,062 meter, $ 0,072. Vlcugelvorm Van Jlpheda, 

 Ilet mannetje is op de bovenzijde donker olijfbruin met pur- 

 peren gloed langs den vooriand der achtervleugels en van daar 

 afdalend tot op het midden. In de schijfcel ziet men op de 

 bovenvleugels een zwart streepje en twee niervormige vlekken 

 met donkere randen , op de ondervleugels de cijfers 80. Boven- 

 dien loopen over de vleugels twee wolkachtige donkere dwars- 

 banden , waartusschen aan den voorrand nog cene onbepaalde 

 vlek hangt ; daarachter ziet men een wit stipje en in de vleu- 

 gelspits een wit veegje. De sprieten zijn aan de bovenzijde 

 zwart , aan de onderzijde roodbruin. De vleugels hebben aan 

 de onderzijde een' paarlmoerglanzige groenachtig lichtgraauwe 

 lint , met drie witte wolkjes aan den voorrand , en eenig bruin 

 aan den buitenrand , beter aftebeelden , dan te beschrijven, 

 de discoidaalcel der bovenvleugels ziet men vijf slangvorm 



li 



