25 



had, werden ze daarmede gevoed. Zij tastten toen ook de har- 

 dere bladdeelen aan. Inmiddels waren een paar rupsen verpopt 

 en zelfs twee mannelijke vlinders uitgekomen. Spreker deed 

 toen eenige zakjes, die hij eenige dagen onbewegelijk had zien 

 liggen, in een schoon kartonnen doosje. Een dag later zag hij 

 dat een wijfje was uitgekomen, doch toen hij een paar dagen 

 daarna het doosje wederom opende, ontdekte hij eenige bewe- 

 ging onder de zakjes en bespeurde tot zijne niet geringe ver- 

 wondering, dat zich in een der zakjes eene nog onveranderde 

 rups bevond, die bezig was het uitgekomen wijfje op te eten 

 en daarvan reeds een belangrijk gedeelde genuttigd had. 



Bij onderzoek bleek toen, dat de in het doosje gedane zak- 

 ken, voor zooverre ze niet waren uitgekomen, nog rupsen be- 

 vatten, die van toen af zich wederom met eikenbladen hebben 

 gevoed, den geheelen zomer door, zonder te verpoppen, zoo- 

 dat Spreker van oordeel was , dat deze rupsen nogmaals zullen 

 overwinteren. Nog w^ordt als eene bijdrage tot de levenswijze 

 der rups opgegeven, dat deze de afgestroopte huid aan de 

 zakopening vastweeft. 



Eindelijk deelt Spreker mede, dat hij weder eene tv^eede 

 generatie van Smerintkus Pojmü gekweekt heeft. De eijeren 

 waren gelegd op 14 Mei; de rupsen, 8 dagen daarna uitge- 

 komen, veranderden na 36 tot 39 dagen geleefd te hebben, 

 terwijl de vlinders van beide seksen in het laatst van Julij 

 voor den dag kwamen. 



De Heer Lodeesen geeft in de eerste plaats eene doos met 

 inlandsche vlinders ten geschenke voor de collectie en over- 

 handigt aan den secretaris eene lijst van Macrolepidoptera , door 

 hem en de Heeren Grebner en Kinker in Amsterdam en aan- 

 grenzende gemeenten , tot op een uur afstands gevangen. Vooraf 

 echter had de Heer Lodeesen dat gedeelte der lijst, waarin 

 de genoemde localiteiten uit een Lepidopterologisch oogpunt 

 besproken worden, aan de vergadering voorgelezen. Een en 

 ander wordt in dank aangenomen. 



