72 



vlek en daaronder aan wederzijde een lichtgroen doorntje met 

 zwarte spits. 



Weder eenige dagen later en wel den 22 '^en Jnnij waren zij voor 

 de laatste maal van huid verwisseld en hadden nu het voorkomen 

 van onze vierde figliar. Ik teekende daarbij het volgende aan : 

 De kop was bruinachtig zwart, lichter aan den achterrand en 

 aan de monddeelen ; de rug van het ligchaam sterk gerimpeld , 

 donkergroen , lichter en porceleinachtig wordende naar den staart. 

 De kleur heeft aldaar dien vreemden glans, dien men ook op 

 de huid der rupsen van NotoclouLa illctœo'i.des waarneemt. In 

 de zijden der ringen, van ring 1 — 11 ziet men gele vlekken, 

 min of meer hartvormig van gedaante; verg. fig. 5 welke den 

 5den i-ing op zijde gezien voorstelt. Tusschen en onder deze 

 gele vlekken is de kleur lichtgroen; dezelfde kleur hebben de 

 buik en al de pooten. De voorpooten hebben aan het uiteinde 

 bruine klaauwtjes. Het geheele ligchaam is bedekt met ovale en 

 langwerpige glanzige zwarte vlekjes; daarvan staan er drie boven, 

 drie op de bovengenoemde gele vlekken, een er voor, twee 

 er achter op ieder segment, terwijl men boven iedere poot nog 

 twee dwarsliggende vlekken ziet. Boven den anus vertoont zich 

 (verg. fig. 6) eene groote, slecht begrensde zwarte vlek en 

 daaronder aan wederzijde een groen doorntje met zwart spitsje. 



Volwassen waren deze larven 22 millim. lang. 



Zij waren zeer vraatzuchtig en in de doos, waarin ik er eenigen 

 bewaarde, zeer wild in het rond kruipend. Op den berkenboom 

 zag ik de anderen evenwel nagenoeg voortdurend stil zitten 

 en eten. Het zijn dus vrijheidlievende dieren, wicn eene ruime 

 gevangenis toch nog te eng is. Als eene bladluis zoodanige blad- 

 wesplarve aanraakte, dan sloeg de laatste vinnig met het staart- 

 einde in de rondte. Zij hadden evenwel niet de gewoonte om het 

 staarteinde hoog opgebeurd te dragen en ook geene buikklieren, 

 voor zoo veel ik kon waarnemen. 



Men zal mij misschien na het lezen der beschrijving mijner lar- 

 ven het regt ontkennen om deze soort den naam van BetnJae 

 Hart. te geven, daar in de beschrijvingen der larven bij de Geer 



